Suma z kazaniem o milosierdziu Bożego

Treść publiczna

Kazanie na temat osądzania bliźnich: - Jezus nie popełnił grzechu, nie złorzeczył mimo cierpienia, co stanowi wzór dla wiernych. - Osądzanie innych jest niesprawiedliwe, bo tylko Bóg zna serca ludzi. - Trzeba najpierw zajmować się sobą, aby skutecznie i z prawdziwą pokorą upominać innych. - Praca nad sobą to codzienne usuwanie 'belki' z własnego oka. - Przykład kobiety walczącej z nałogiem obgadywania za pomocą prostych, codziennych postanowień i woli. - Zachęta do 'małych kroków' w poprawie i świadomość, że wszyscy mają problem z osądzaniem innych. - Przestroga, aby słowa nie raniły i nie były kłamliwe.

Kazanie o nieosądzaniu bliźnich: Kochani, Pan Jezus dzisiaj w Ewangelii odsłania przed nami część tajemnicy swojego życia na ziemi i nauczał z mocą. Prorok Izajasz mówi, że On grzechu nie popełnił, a w Jego ustach nie było podstępu. Gdy mu złorzeczono, nie złorzeczył, kiedy cierpiał, nie groził, ale oddawał się temu, który sądzi sprawiedliwie. On tak, ale nie ja, dlatego nie powinienem sądzić innych, bo sam mam z czego być sądzony. Jezus podaje dwa uzasadnienia, że należy unikać osądzania bliźnich: po pierwsze, ten, który osądza, sam będzie osądzony przez Boga. Kto nie sądzi brata, lecz wybacza, doświadczy Bożego miłosierdzia. Po drugie, jeśli ktoś chce korygować błędy innych, musi najpierw uznać prawdę o sobie, aby upomnienia były skuteczne. Moje zadanie to najpierw wyjmować belkę z własnego oka, czynić życie podobnym do Chrystusa, aby inni chcieli poprawy przez mój przykład. Trzeba uważać, aby nie rzucać oszczerstw i nie naruszać godności innych. Współczesny styl życia sprzyja…