Msza powszednia w intencji darczyńców

Treść publiczna

Kazanie: - Kaznodzieja wskazał dwie trudności w zaufaniu Bogu: świadomość własnego grzechu oraz zło i cierpienie, które dotykają nas lub naszych bliskich. - P. H., który po utracie majątku i bliskich oddał pokłon Bogu i powiedział: „D. P. i zabrał Pan, niech będzie imię Pańskie błogosławione”. - Ostrzegł przed przypisywaniem Bogu nieprawości i zachęcał, by ufać, że Bóg jest miłością i nie działa przeciw człowiekowi. - Święty Wacław został przedstawiony jako wzór miłosierdzia i przebaczenia. Kaznodzieja wspomniał też o kapłanie, który przebaczył sprawcy ataku na ojców oblatów w Jeżewie; według kazania jeden kapłan zginął, a drugi walczy o życie.

Kazanie o zaufaniu Bogu w obliczu trudności na podstawie historii Hioba i św. Wacława: Pielgrzymi przybywający do Łagiewnik są zaproszeni przez Boga do tego, aby Mu zaufali, o czym przypomina nam obraz w głównym ołtarzu. Jednak ufać Bogu musimy przezwyciężyć dwie wielkie pokusy, które stają na drodze owego zaufania. Pierwszą próbą i trudnością jest świadomość własnego grzechu, zła, które wyrządziliśmy ludziom i Bogu, a to zło może utrudniać nam wiarę, że Bóg jest w nas, ma moc, chce i rzeczywiście zło nam zabiera. Druga przeszkoda na drodze naszej ufności Bogu związana jest nie z grzechem, którego jesteśmy winni, ale pojawia się w kontekście zła, które dotyka nas i naszych bliskich. Jak zaufać Bogu wtedy, kiedy choroba, o uzdrowienie z której się przeciąga, a może słyszymy, że staje się terminalna? Jak ufać Bogu, kiedy widzimy, że tracimy pracę, że to, co po ludzku wydawało się być osiągnięciem, dawało nam poczucie zabezpieczenia, nagle zostaje nam odjęte? I tutaj, drodzy siostry i…