Kazanie
Msza poranna - 24 lipca 2026, 06:00
2026-07-24 • Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej
Pielęgnujmy swoje serce jak żyzną glebę – modlitwą, przebaczeniem i codziennym powrotem do Boga. Jeden dobry krok może przynieść obfity plon, gdy pozwolimy,…
Treść publiczna
Kazanie o przypowieści o siewcy i duchowej glebie: - Rozważanie na temat różnej odpowiedzi ludzkich serc na głoszone Słowo Boże. - Przykład życia świętej Kingi jako osoby żyjącej w świecie, a zarazem zachowującej serce w Bogu. - Zachęta do codziennej troski o duchową ziemię serca, modlitwy i walki duchowej. - Wezwanie do usuwania lęków i przywiązań, by Słowo Boże przynosiło owoce w życiu.
Kazanie o glebie duchowej i życiu świętej Kingi: Drodzy w Chrystusie Panu, Pan Jezus w dzisiejszym fragmencie Ewangelii tłumaczy uczniom przypowieść o siewcy. Ziarno jest jedno, siewca jest ten sam, słowo Boże jest głoszone wszystkim, a jednak owoc jest różny, bo różna jest gleba ludzkiego serca. Jedno ziarno pada na drogę, inne między ciernie, inne na miejsce skaliste, ale są też ziarna, które padają na ziemię żyzną i wydają plon. Święta Kinga żyła jako księżna w świecie wielkiej odpowiedzialności, bogactwa i władzy, a jednak potrafiła zachować serce skierowane ku Bogu. Żyzna ziemia to taka, o którą się troszczy. Chwasty rosną same, nie trzeba ich podlewać, ale dla dobra własnego trzeba pielęgnować swoje serce przez modlitwę i walkę duchową. Czasem trzeba przebaczenia i codziennego powracania do Boga. Pytanie dzisiejszej Ewangelii brzmi: Co zagłusza Słowo Boże we mnie? Co sprawia, że słyszę, ale nie słucham? Co sprawia, że wiem, co jest dobre, ale nie podejmuję decyzji? Ziarno jest…