Msza poranna za św. Korneliusza i Cypriana

Treść publiczna

Kazanie: - Kazanie o trudnosci zadowolenia ludzkiego. - Homilia o miłości i dojrzałości w wierze.

Kazanie o trudnosci zadowolenia ludzkiego: Pan Jezus porównuje ich do takich rozkapryszonych dzieci narzekających: Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście. I oto przychodzi Jan Chrzciciel. Żył surowo, pościł, wzywał do nawrócenia, i co usłyszał? Że zły duch go opętał. I przychodzi sam Pan Jezus. Jadł i pił z ludźmi, spotykał się z grzesznikami, był blisko człowieka. I co o nim powiedzieli? Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Jan był za surowy, Pan Jezus był za mało surowy. Nie dogodzili. I nagle odkrywamy, że problem nie był ani w Janie Chrzcicielu ani w Panu Jezusie.

Homilia o miłości i dojrzałości w wierze: Problem był w sercu człowieka. Można tak ustawić swoje oczekiwania, że cokolwiek Bóg zrobi, zawsze znajdziemy powód, aby powiedzieć, że to nie tak ma być, to jest źle. Może to być bardzo aktualne dla nas, bo czasami nie chcemy prawdy. Wolimy, żeby prawda była dopasowana do nas. Chcemy Boga, który będzie mówił to, co chcemy usłyszeć, który nie będzie nam przeszkadzał, który będzie potwierdzał nasze decyzje, a nie nas napominał. A kiedy Bóg mówi coś trudnego, kiedy Ewangelia dotyka naszego życia, łatwo powiedzieć: nie, to nie dla mnie. I tutaj bardzo mocno spotyka się dzisiejsza Ewangelia z pierwszym czytaniem. Święty Paweł mówi, że miłość nie szuka swego. To jest bardzo ważne, bo człowiek, który ciągle szuka swego, może nawet Boga próbować dopasować do swoich oczekiwań. Natomiast człowiek, który naprawdę kocha, potrafi powiedzieć: Panie, nie chcę, żebyś mówił to, co ja chcę słyszeć, chcę usłyszeć to, co Ty chcesz mi powiedzieć. To jest…