Msza pogrzebowa za zmarłych

Treść publiczna

Homilia o znakach i wierze: - Omówienie znaczenia znaków w codziennym życiu i w liturgii. - Znakami mogą być codzienne gesty, pielgrzymka, natura, a przede wszystkim osoba Jezusa Chrystusa. - Znaki potrzebują wiary jako punktu wyjścia do ich prawdziwego odczytania. - Zachęta do bycia znakiem Bożego Miłosierdzia dla świata przez czyny i postawę. - Wspomnienie siostry Faustyny i św. Jana Pawła II jako proroków Bożego Miłosierdzia.

Homilia o znakach i wierze: Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku. Drodzy siostry i bracia, pragnienie znaku jest głęboko obecne w naszych sercach i codziennym życiu. Niektórzy pielgrzymi dotarli do Łagiewnik, czytając znaki drogowe, dzięki czemu podróż zakończyła się bezpiecznie. Żyjemy w świecie znaków różnego rodzaju. Niektórzy z nas otrzymali już alerty ostrzegające, że jutro w całym kraju będzie testowany system sygnalizacji dźwiękowej, będziemy słyszeć znaki dźwiękowe, ucząc się języka ostrzegającego przed zagrożeniem. Kiedy dajemy komuś kwiatek na urodziny albo piłkarze biorą do ręki Puchar, to także używamy znaków, które przekraczają zwykłe znaczenie. Aby dobrze posługiwać się znakiem, trzeba umieć go czytać, inaczej możemy być ślepi na jego przesłanie. Bóg także komunikuje się z nami za pomocą znaków, a wtajemniczenie w życie chrześcijańskie polega na tym, by umieć je czytać i się nimi posługiwać. W Ewangelii słyszymy, jak przychodzą do Jezusa faryzeusze i uczeni w…

Rozważanie o znakach w liturgii: Bóg czyta je bezbłędnie. I tutaj pojawia się problem związany z tym, że czasami pokazujemy Bogu coś, co staje się puste czy powierzchowne. O tym mówi nam dzisiejszy psalm, kiedy Bóg mówi, nie chcę waszych ofiar, nie chcę waszych zwierząt, bo widzę, że to, co mi dajecie na zewnątrz, nie pokrywa się z postawą waszych serc. Czasami dla Boga prosty znak, ale szczery, związany rzeczywiście z tym, co mamy w sercu, znaczy więcej niż to, co czynimy na zewnątrz, powierzchownie, a za czym nie nadąża serce. I tutaj dochodzimy także do znaków, które przeżywamy czy pokazujemy Bogu w czasie liturgii. To, że teraz siedzicie w ławce słuchając, nie jest tylko znakiem tego, że tak wygodniej, ale to postawa, która świadczy o tym, że jesteście otwarci na słuchanie Słowa Bożego, że przyjmujecie głos proroka, którego Bóg przed wami postawił w czasie świętej liturgii. W czasie podniesienia uklękniemy. Kolejny znak postawy pełnej pokory. Tych znaków w czasie liturgii jest…