Pogrzebowa msza z kazaniem o Pierre'ie

Treść publiczna

Homilia o skarbach duchowych: - Historia błogosławionego młodego mężczyzny, jego duchowa wrażliwość i działalność charytatywna. - Refleksja nad prawdziwym skarbem życia i wezwanie do wyboru wartości duchowych ponad materialnymi. - Przykład misyjności Kościoła i wsparcie dla misjonarzy pomagających w różnych krajach.

Homilia o skarbach duchowych: W tamtym klimacie z powodu rodziców, widząc w tym przede wszystkim dobre zgódki i owoce na przyszłość. Ale wynikało to przede wszystkim z tego, że w domu rodzinnym brakowało zrozumienia między nimi. Pier, kiedy był jeszcze małym chłopcem, obudził się w nocy i przyszedł do mamy zapłakany. Ta zapytała go, co się stało. On na to zadał jej pytanie: Mamo, czy Pan Jezus był sierotą? Bo usłyszał w niedzielę w kościele, że Pan Jezus, będąc dzieckiem, nie był sierotą. Kiedy już dorastał, został sierotą w sensie ludzkim i zastanawiał się, czy tak bardzo Panu Jezusowi to przeszkadzało, czy tak bardzo Go to smuciło jako dziecko, że sam przeżywał te słowa przez całą niedzielę, aż nie dawało Mu to spać. Oczywiście mama go uspokoiła, mówiąc o tym, że Pan Jezus miał nie tylko świętego Józefa, który się o niego troszczył, ale też i Boga Ojca w niebie. I wtedy dopiero mały pier poszedł spać. I takich przykładów jego wrażliwości na kwestie duchowe w dzieciństwie było…