Msza poranna w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Homieja: - Zbawienie na mocy wierzenia jest najbardziej istotnym momentem w historii ludzkości, w którym niebo zostaje otwarte, a bramy nieba otwarte, a pęta śmierci przełamane. - Jezus wybrał, aby w swoim śmierci na krzyżu oddać Maryę za Matkę człowiekowi, abyśmy my również nieustannie zawierzały nasze życie Maryi. - Cierpienie nie jest celem chrześcijańskim, ale jest okazją do przeżycia poczucia obecności Boga, odzyskania nadziei oraz wzrastania w bezgranicznej miłości i sile według wizji Marii. - Wezwanie, abyśmy nie utracily nadziei w obliczu prób, powierzenia wszystkich trudności pomocnej dłoni Maryi po myśli z Eucharystią.

Homilia o cierpieniu i zawierzeniu Maryi: Drodzy bracia i siostry, w dzisiejszej liturgii słowa nie da się ukryć, że we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej słyszymy o cierpieniu. Tak fragment listu do Hebrajczyków mówi nam o cierpieniu Jezusa Chrystusa, ale o cierpieniu, które ma moc. To uczynił. Wskazał nam drogę, abyśmy byli ludźmi zawierzenia się Maryi. Tak, oddaje swoje życie, nie traci nadziei. Przychodzi największa próba wiary całej ludzkości. Tylko ona zwycięsko wychodzi z tej próby. Tylko ona tę próbę wiary przeszła bez szwanku. To właśnie w tym momencie zostaliśmy jej oddani przez Jezusa Chrystusa. W momencie największej wiary, jaka kiedykolwiek pojawiła się na świecie, a zrodziła się w sercu Maryi. A jednocześnie ten moment, kiedy Jezus wisi na krzyżu, jest momentem najważniejszym w historii całej ludzkości. My doskonale wiemy o tym, że przecież męka Jezusa Chrystusa jest wydarzeniem, które całkowicie zmienia wszystko. Od tej chwili niebo zostaje otwarte. Od tej…