Msza niedzielna dziękczynna

Treść publiczna

Kazanie i rozważania: - Refleksja nad zgodnością działań z wolą Bożą. - Znaczenie wiary w Jezusa Chrystusa i przykład Piotra. - Przykazanie święcenia dnia Pańskiego w praktyce rodzinnej i wpływ na wychowanie dzieci. - Wyzwania współczesnego życia rodzinnego i rola sakramentów jako wsparcia.

Rozważanie o woli Bożej i tożsamości Jezusa: Jako wtedy muszę sobie odpowiedzieć i odpowiadam. A czy to, co zrobię, jest zgodne z wolą? Czy to, co mówię, to jest naprawdę zgodne z wolą Bożą? Czy to się dobrze podoba? Moi drodzy, zobaczmy, że kiedy Jezus zadał pytanie, za kogo ludzie mnie uważają, to wszyscy apostołowie bardzo szybko odpowiadali, że jest jednym z proroków. A kiedy zadał pytanie, a za kogo wy mnie uważacie? To tylko Piotr zaczął odpowiedź: Kim jesteś, Mesjaszu, Synu Boga Żywego? My też, kiedy ktoś nas pyta, czy jesteśmy chrześcijanami, często osądzamy ludzi tylko na podstawie tego, co jest widoczne.

Refleksja o autentycznej wierze: Ale gdyby ktoś zapytał nas, czy naprawdę wierzymy w Jezusa Chrystusa, czy podejmujemy decyzje zgodne z Jego wymaganiami? Widzimy dzisiaj różne znaczenia tego, co znaczy widzieć. Słowo „niedziela” jak wiemy, pochodzi ze starosłowiańskiego i oznacza „nie działać”, czyli nie pracować. To jest prosta konsekwencja wynikająca z wiary. Ludzie często mówią: „jadę tylko na zakupy”, bo są otwarte sklepy, ale czy to jest zgodne z prawdziwym szacunkiem dla dnia świętego? Czy to idzie w parze z zasadami wiary, którą wyznajemy?