Kazanie z modlitвами i intencjami

Treść publiczna

Rozważanie o Słowie Bożym i Komunii: - Przyjęcie słowa Bożego i Jezusa w Komunii jako duchowa moc wzrostu. - Koniec świata rozumiany jako śmierć każdego człowieka. - Wyzwania związane z przyjmowaniem wiary i życiem w bliskości z Bogiem. - Porównanie słowa Bożego do ziarna i zakwasu chlebowego. - Wiara jako codzienne, nie tylko świąteczne doświadczenie.

Rozważanie o przyjęciu Słowa i Komunii Świętej: Teraz znam pytanie, czy dzisiaj przyszedłem i jestem chłonny tego zasiewu. Czyli chcę przyjąć słowo, a za chwilę chcę przyjąć Jezusa w Komunii Świętej, bo to jest moc wzrostu dla tego słowa. To jak kwiatek niepodlewany... ciągle świadomość, że zbliża się koniec świata, mojego, twojego świata. Nie patrzymy na koniec świata tam gdzieś daleko, gdzie wszystko się skończy, tylko końcem świata dla nas jest śmierć. Człowiek umiera i to jest koniec świata dla niego. W tym kontekście nie mogę sobie obiecywać, że od jutra zacznę wszystko robić, tylko już dziś. Pytam, czy to się przekłada na jakość mojego życia – nie wiadomość do Boga, lecz konkretne czyny wynikające z serca bliskiego Bogu lub dalekiego od niego. Jezus mówi o ziarnie, które jest małe, ale pielęgnowane daje wzrost. To jest dobre ziarno zasiane w sercu, które podlewamy Jego łaską. Porównuje to do zaczynu chlebowego – mała szczypta zaczynu zakwasza całe ciasto. Pozwól się zakwasić…