Msza niedzielna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Kazanie: Boże zaproszenie i uczta weselna: - Boża uczta jest obrazem zbawienia, życia bez śmierci i cierpienia oraz radości, do której Bóg zaprasza wszystkich. - Psalm 23 przypomina, że Bóg prowadzi także przez ciemność i niedostatek; Jego dobroć i łaska nie opuszczają człowieka. - Codzienne obowiązki i troski mogą zasłaniać to, co najważniejsze: relację z Bogiem i drugim człowiekiem. Więzi wymagają czasu i rozmowy. - Strój weselny kaznodzieja przywołał za Ojcami Kościoła jako obraz miłości. Bóg zaprasza każdego, ale przyjęcie zaproszenia i zgoda na przemianę życia zależą od człowieka. - Wezwanie na zakończenie: nie przesypiać szans, które Bóg otwiera, i otworzyć oczy oraz uszy na Jego dary i głos.

Kazanie o uczcie Bożej: Tak jak mówi prorok Izajasz, którego nazywamy często ewangelistą Starego Testamentu albo też prorokiem nadziei. Oto Pan Zastępów przygotowuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa i najwyborniejszych win. Te rodzaje mięsa i te gatunki win, które możemy sobie tylko wyobrazić, są obrazem obfitości owej uczty. Są obrazem wielkości tego, kto zaprasza. Nie chodzi tutaj tylko o obfitość uczty, nie chodzi tylko o jedzenie czy świętowanie, ale chodzi o coś większego, co się wydarzy w czasie tej uczty. Bo to Pan na tej górze raz na zawsze zniszczy śmierć i otrze łzy z każdego oblicza. I wtedy cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia. To jest właśnie sens Bożego zaproszenia. Życie, w którym nie ma miejsca już ani na śmierć, ani na cierpienie, ani na ból, ani na łzy. Tylko na radość z powodu zbawienia. Abyśmy mogli wejść na tę ucztę, Bóg już dzisiaj przygotowuje nam rozmaite dary. Niesamowicie jesteśmy obdarowywani, zanim…

Kazanie o Psalmie 23: Psalm, który słyszymy, to jest właśnie to, co Bóg nam daje. Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie. Pana wszystkiego, abyśmy byli szczęśliwi. A jeśli przyjdzie nam przechodzić przez ciemną dolinę, to zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Nie oznacza to, że pójście za Panem to same jasne, radosne dni pełne chwały, ale również dni pełne ciemności i pełne wątpliwości. Ale dni, w których nie zostanę sam, bo Pan mnie przeprowadzi przez wszystkie ciemności. A kiedy będzie mi czegoś brakowało, to stół dla mnie zastawi na oczach mych wrogów. Jakby na złość wszystkim tym, którzy są pełni zazdrości. Jakby na przekór wszystkim tym, którzy źle mi życzą czy nie chcą mojej radości, Pan zestawi dla mnie stół, namaści mi głowę olejkiem, niech żyje wielkiego króla. A jednocześnie mój kielich pełen po brzegi, kielich pełen radości i szczęścia. Ponieważ nie ważne ile dni tych ciemnych będzie w moim życiu, ile dni, gdzie będzie mi czegoś brakowało, nie ważne ilu będę…

Kazanie o św. Pawle: Tak jak mówi święty Paweł: - umiem cierpieć biedę, - umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Znosić braki. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. Zaproszenie Boga to Jego moc w naszym życiu. A Bóg według swego bogactwa zaspokoi w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę.

Kazanie o przypowieści o uczcie weselnej: Jakże wielkie to zaproszenie, jaka wielka moc. Ale przychodzimy do naszego życia, do takiego, jakim ono jest. Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną. Posłał swoje sługi, aby powiedzieli zaproszonym: Przyjdźcie, uczta jest gotowa. Lecz oni zlekceważyli i nie przyszli. Jeden na swoje pole, drugi do swojego kupiectwa. To obraz naszego życia. To nasze obowiązki i nasze troski o codzienny byt. To sprawy, które musimy załatwić. To nasze usprawiedliwienie stare jak świat: nie mam czasu. Ale nie dlatego, że nie mam czasu, bo są rzeczy ważniejsze. I to właśnie zasłania nam to, co w życiu jest najważniejsze. Zasłania nam nasze relacje. Bo tak naprawdę. W świecie, który napełnia nas różnorodnymi technologiami i narzędziami, które mają ułatwić nam życie i umożliwić więcej czasu, kiedy posiadamy więcej dóbr, aby…