Msza poranna z intencją dziękczynną

Treść publiczna

Kazania o świętym Stanisławie Kostce i dojrzałości: - Święty Stanisław Kostka jako patron młodych i symbol duchowej dojrzałości niezależnej od wieku. - Mądrość i posłuszeństwo Bogu jako miara dojrzałości. - Odwaga podejmowania trudnych wyborów życiowych, także wbrew oporowi rodziny. - Apel o świadome życie i dążenie do sensu wykraczającego poza przyjemności dni codziennych. - Znaczenie świadectwa starszych dla młodszych oraz odpowiedzialność za wybory małżeńskie, rodzicielskie i powołaniowe. - Maryja jako wzór posłuszeństwa wobec woli Bożej ponad wolę ludzką.

Homilia o świętym Stanisławie Kostce i dojrzałości: Umiłowani w Chrystusie Panu, bracia i siostry, warto dzisiaj na chwilę zatrzymać się nad patronem dnia, świętym Stanisławem Kostką, do którego bardzo pasują czytania, jakie Kościół dzisiaj nam daje. Pierwsze mówiące o tym, czym jest mądrość i drugie, w którym dwunastoletni Jezus pozostaje w świątyni. Nie wiedzieli o tym jego rodzice, a tam przysłuchuje się uczonym w piśmie, zadaje im pytania, a na końcu mówi, że jest tam, ponieważ chce być blisko swojego Ojca. Stanisław Kostka też w swoim życiu dokonywał wyborów trudnych i nieoczywistych. Przeżył zaledwie 18 lat, a więc nie był starcem. Przeżył czasów wiele, jak mówi dzisiaj Księga Mądrości. Bo miarą starości jest dojrzałość, a nie upływ czasu. To ciekawe stwierdzenie, bo w tradycji S. T. uchodziła za znak Bożego błogosławieństwa, kto żył krótko, uważał, że jego życie było przeklęte. Ale już Księga Mądrości, jedna z młodszych ksiąg Starego Testamentu, odwraca to myślenie i mówi, że…

Homilia o dojrzałym wyborze i odpowiedzialności: Ojcze, jeśli moi rodzice nie potrafili żyć w wiernym małżeństwie, jeśli tato nadużywał alkoholu, a mama zajmowała się sobą, to jak ja mam uwierzyć, że stworzę szczęśliwe, dobre, wierne i kochające się małżeństwo i będę mógł przekazać życie, szczęśliwie wychować dzieci? To prawda. Jak ważne jest świadectwo życia dojrzałego dla tych, którzy w tę dojrzałość wchodzą, żeby się jej nie bali, żeby nie bali się podejmować wyborów nieodwołalnych. Bo za takie trzeba uznać wybór życia konsekrowanego, kapłańskiego, małżeńskiego. Za takie trzeba uznać także wybór ojcostwa i macierzyństwa. Przecież nie jesteśmy rodzicami na kilka lat, ale przez całe życie naszych dzieci, nawet gdy one już same osiągną dorosłość i dojrzałość, dalej czujemy się za nie odpowiedzialni, przede wszystkim za ich wybory i wiarę. Potrzebujemy świadectwa życia dojrzałego i potwierdzenia, że ktoś, kto dokonuje tych nieodwołalnych wyborów, wcale nie wchodzi w ograniczenia i…