Msza poranna z kazaniem o słuchaniu Boga

Treść publiczna

Kazanie o wierze, wyborach i walce ze złem: - Matury i wyniki nie określają wartości człowieka: można osiągnąć wysokie wyniki, a nie zbudować dobrego życia; ważne jest pytanie o sens i o to, jakim człowiekiem chce się być. - Wiara została przedstawiona jako oparcie w niepewności, na wzór Abrahama, który wyruszył w drogę, choć nie znał wszystkich jej etapów. - Blizny na jasnogórskim wizerunku przypominają, że można być poranionym i pięknym, przeżyć porażkę i się zmienić. Homilia przywołuje napad na klasztor w 1430 roku, obronę Jasnej Góry w 1655 roku oraz przemianę Kmicica w „Potopie” Sienkiewicza. - Obraz pustego domu z Ewangelii posłużył do wezwania, by nie poprzestawać na usuwaniu zła, lecz wypełniać życie dobrem, prawdą, miłością i łaską Bożą. - W końcowej homilii podkreślono, że walka ze złem trwa także w życiu chrześcijan; Jezus zwyciężył przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie, a wiernych wezwano do modlitwy, postu i pełnienia woli Bożej.

Homilia o wyzwaniu młodości i poszukiwaniu sensu życia: Czcigodni księża, kochani maturzyści, drogie siostry i bracia. Jest tu na Jasnej Górze coś, czego nie zobaczycie na żadnym zdjęciu. Czego nie da się zamknąć w podręczniku do historii, a nie opisać w jakimś turystycznym przewodniku. Jest na Jasnej Górze coś wyjątkowego i niepowtarzalnego, ludzkie decyzje. Ile ich tutaj zapadło przez sześć wieków? Ile razy ktoś klękał tu przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej i mówił: Maryjo, ja już nie wiem, co dalej robić? Ile razy ktoś tu przychodził z życiem rozbitym na kawałki, a wychodził z odwagą, żeby zacząć od nowa? Przychodzili królowie i żołnierze, święci i grzesznicy, ludzie wielcy zapisani w podręcznikach historii i zupełnie nieznani, których imiona zna tylko Bóg. A dziś przychodzicie wy. Za kilka miesięcy będziecie zdawać maturę. Przed wami arkusze, zadania, pytania, punkty, procenty. Niektórzy już wiedzą, na jakie studia pójdą, inni nie mają pojęcia. Jedni słyszą w domu, że stać ich…

Homilia o znaczeniu blizn na obliczu Matki Bożej i nadziei: Kochani, spójrzcie na obraz Matki Bożej. Widzicie te dwie blizny na prawym policzku Maryi, dla patrzącego z lewej strony? Przypominają o dramatycznym napadzie na jasnogórski klasztor w 1430 roku oraz o zniszczeniu świętego wizerunku. Przez stulecia na Matkę Bożą patrzyły miliony ludzi. I wiecie, co jest najbardziej poruszające w tych bliznach? Że ich nie ukryto. Maryja nie ma twarzy bez śladów cierpienia. A żyjemy w świecie, który każe ukrywać blizny, udawać, że nic nas nie boli, że zawsze sobie radzimy i nigdy się nie mylimy. Spójrzcie głęboko w twarz Maryi: można być poranionym i pięknym. Można przeżyć porażkę i nie być przegranym. Można mieć trudną przeszłość i przed sobą wielką przyszłość. Nie pozwólcie, żeby jeden błąd, jedna ocena, jedna nieudana relacja czy czyjaś okrutna opinia były wyrokiem na całe wasze życie. Jasna Góra to wyjątkowe miejsce, które jeszcze czegoś nas uczy. W 1655 roku, podczas Potopu Szwedzkiego,…

Kazanie o wnętrzu i życiu: Jezus opowiada o domu, który został wymieciony i przeozdobiony, ale pozostał pusty. I właśnie do tego pustego domu wraca zło. Jakże mocny to obraz. Można mieć uporządkowane życie na zewnątrz i kompletną pustkę wewnątrz. Można mieć świetne oceny, dziesiątki znajomych, piękne CV, setki wiadomości, a nie mieć nikogo, przed kim można powiedzieć, boję się, pomóż mi. Można osiągnąć wszystko, co świat nazwie sukcesem i nie umieć odpowiedzieć, dlaczego warto rano wstać z łóżka. Jezus mówi o domu. Ewangelista Łukasz używa tutaj greckiego słowa oikos. Bo dom to nie tylko ściany. To w ogóle miejsce zamieszkania, to przestrzeń, w której żyjemy. I dziś Chrystus pyta każdego z nas: Kto mieszka w twoim wnętrzu, siostro i bracie? Czym wypełniasz to swoje serce? Bo nie wystarczy usunąć z życia tego, co złe. Trzeba jeszcze zrobić miejsce dla dobra, dla Bożej łaski, dla prawdy, dla miłości, dla Pana Boga. We wspomnianej encyklice Magnifica Humanitas Ojciec Święty Leon w…

Homilia o walce przeciwko złemu duchowi: Co nam mówi…