Msza wieczorna z kazaniem o trędowatych

Treść publiczna

Kazanie o trędowatym i kazaniu na górze: - Wyjaśnienie społecznego i religijnego statusu trędowatego jako wykluczonego. - Przyrównanie sytuacji trędowatego do izolacji i rytualnej nieczystości. - Odniesienie do Kazania na Górze i jego przesłania o budowaniu życia na skale.

Kazanie o trędowatym i kazaniu na górze: Refleksji nad tą Ewangelią i teraz, żeby dobrze całe to zdarzenie rozumieć, najpierw trzeba uświadomić sobie, bo nie jest to dla nas wszystkich oczywiste, jaki jest los człowieka trędowatego. Człowiek, który został uznany za trędowatego albo za mającego jakąś chorobę skóry, musiał opuścić swoje domostwo i swoich bliskich, mieszkać na pustkowiu. Był, jak to się mówi, wyizolowany, można by to przyrównać do tak zwanej ekskomuniki, nie mający możliwości uczestniczenia w liturgii narodu wybranego i koniecznie wołający przed sobą, że jest nieczysty. Każda osoba, która przypadkowo dotknęłaby się trędowatego, automatycznie stawała się rytualnie nieczysta. Trzeba było dokonywać pewnych obrzędów, które uzdrawiały taką osobę z nieczystości. I ten trędowaty. Ważną rzeczą jest, abyśmy wiedzieli, że gdy Jezus zszedł z góry – z jakiej góry? No z tej góry, na której wygłosił swoje kazanie, Kazanie na Górze, które rozpoczyna się błogosławieństwami, a kończy…