Msza niedzielna w intencji parafian

Treść publiczna

Kazanie: - Kazanie rozwijało przypowieść o dwóch synach: sama deklaracja posłuszeństwa nie wystarcza, jeśli nie idą za nią czyny. - Głównym wezwaniem była żywa wiara; religijne zasady i zwyczaje są ważne, ale same nie zbawiają. - Zachęta do rachunku sumienia: czy w praktyce życia religijnego jest więcej przyzwyczajenia, czy autentycznej wiary?

Kazanie: Ewangelia o gospodarzu i dwóch synach – refleksja nad wiarą i postawami: Dzisiaj Ewangelia mówi o pewnym gospodarzu, który zwraca się do swoich dwóch synów, by poszli pracować w jego gospodarstwie, w winnicy. Ten pierwszy, można powiedzieć, taki ułożony, grzeczniutki, pobożny, mówi: "Pójdę, tata prosi, pójdę". A ten drugi, który może był trochę krnąbrny, powiedział: "Nie, nie chcę, nie pójdę". Ale potem zaczął główkować, opamiętał się i poszedł. Pan Jezus mówi ten przykład do arcykapłanów i starszyzny ludu, bo to są ludzie, którzy z urzędu mieli być przewodnikami życia społecznego i religijnego tamtych czasów. Podaje im ten przykład, żeby zmusić ich do myślenia, żeby się zastanowili, która z tych postaw jest właściwa. Czy są tym ułożonym synem, który mówi, że pójdzie, ale nie dotrzymuje słowa? Oni myśleli o sobie jako o porządnych ludziach, bo zachowywali przepisy. Żydzi mieli, proszę sobie wyobrazić, 613 skrupulatnych zakazów i nakazów, i ci porządni je zachowywali. Mamy…

Rozważanie o wierze i regułach religijnych: Natomiast nie można myśleć, i człowiek tak naprawdę prawdziwie wierzący nie powinien myśleć, że to reguły go zbawiają. My też staramy się tych reguł w życiu religijnym przestrzegać, na przykład wigilia Bożego Narodzenia, puste miejsce przy stole albo święconka, tłumy ludzi na święconce. Tłumy ludzi. Gdzie są te tłumy ludzi w zwykłym czasie roku duszpasterskiego? Nie reguła, nie zwyczaj, czary-mary spowoduje, że pójdę do nieba, bo to chodzi tutaj w tej Ewangelii. Tylko żywa wiara. Nie to, że to nie jest ważne, ale o wiele ważniejsza jest żywa wiara niż reguła. Zapytajmy siebie, na ile w naszej praktyce życia religijnego jest reguły, zwyczaju, a na ile żywej wiary? Reguła nam mówi, żeby teraz powiedzieć Panu Bogu, że w niego wierzymy, ale niech to nie będą puste słowa.