Msza niedzielna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o uczcie i wspólnocie: - Uczta jest nie tylko znakiem obfitości i radości, ale przede wszystkim spotkania i wspólnoty; trudno ucztować w pojedynkę. - Jezusowa przypowieść przestrzega przed zamknięciem się we własnych sprawach i lekceważeniem Bożego zaproszenia. - Bóg nieustannie szuka człowieka i zaprasza go do relacji; Jego hojność wyraża się w darze Syna. - Szata weselna została objaśniona jako miłość: na Bożą miłość należy odpowiedzieć miłością i obecnością pełną miłości. - Kaznodzieja zachęca, by dostrzegać ludzi obok siebie, dzielić się radością i nie traktować wiary wyłącznie jako prywatnej sprawy.

Kazanie o uczcie i wspólnocie: Święty Paweł, który znajduje się w więzieniu, mówi o tym, że potrafi cierpieć, ale potrafi także obfitować, potrafi ucztować. Dzisiejsza liturgia słowa stawia nam pytanie, czy potrafimy ucztować. Czym jest uczta? Uczta nie tylko w kulturze starożytnej, ale także dzisiaj jest znakiem obfitości i radości, ale żeby można było ucztować, potrzeba czegoś wyjątkowego, spełnić chociaż jeden warunek. Obraz wigilijnego stołu mam w głowie. Wprawdzie wieczerza wigilijna powinna być postna, ale w naszej kulturze często ma wymiar uczty. Mam obraz starszej kobiety, matki i babci, która przygotowała zgodnie z przekazami rodzinnymi dwanaście potraw, stół się pod nimi ugina. Liczyła na to, że przyjadą dzieci i wnuki, ale spędza Wigilię sama, przy stole pełnym pysznych dań, w które włożyła nie tylko dużo pracy, lecz przede wszystkim swoje serce. Jest jeden warunek, żeby uczta była udana. Ciężko jest ucztować w pojedynkę. Choć uczta jest znakiem radości i dobrobytu, to w…

Homilia o wspólnocie i Bożej hojności: Nie tyle wspólnoty brakuje, ludzi brakuje, ale my mamy zamknięte oczy, mamy jakby całą zasłonę na twarzy. I szukamy relacji, szukamy bliskości, chociaż często wystarczyłoby nieco odkryć tę zasłonę, żeby zobaczyć, że obok siebie mam ludzi, z którymi mogę ucztować i cieszyć się, z którymi mogę podzielić się tym, co się dzieje w moim życiu. Uczta jest znakiem wspólnoty, znakiem radości i obfitości. Usłyszeliśmy od Jezusa przypowieść, w której król jest obrazem Królestwa Niebieskiego. Wiemy, że ten król jest niezwykle gorliwy w poszukiwaniu człowieka. Taki jest nasz Bóg, nieustannie człowieka poszukuje. Bóg chce mieć z tobą relację, chce być obecny w twoim życiu. Tworzysz Słowo Boże, Pismo Święte, i Bóg próbuję ci o tym przypomnieć: chce być obecny w twoim życiu. Jak odpowiadamy na to Boże pragnienie, na tę Bożą wolę, chęć obecności w moim życiu? Poza gorliwością w poszukiwaniu człowieka, ta przypowieść mówi też o Bożej hojności, nie o rozrzutności.…