Msza poranna w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Kazanie o św. Stanisławie Kostce i młodości: - Postać św. Stanisława Kostki: młody jezuita, który dążył do świętości pomimo trudności rodzinnych. - Przypomnienie wartości zrównoważonego rozwoju dzieci i młodzieży: rozwój intelektualny i duchowy. - Apel o modlitwę za polską młodzież, narażoną na utratę wiary. - Refleksja nad inwestycjami rodziców w rozwój dzieci, balans między doczesnością a duchowością.

Ewangelia św. Jana i Kazanie o św. Stanisławie Kostce: S. E. według świętego Jana. Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: "Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie." On im odpowiedział: "Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mojego Ojca?". Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem…

Kazanie o młodości i wychowaniu duchowym: Zginął mając 18 lat. Siadając na motorynkę tamtego dnia z pewnością radośnie zmierzał do celu, do którego podążał tym motorkiem, także jakże popularnym w Rzymie czy we Włoszech. Ale nie przewidział jednej rzeczy, że ktoś nieostrożny, jadąc szybko samochodem, potrąci go śmiertelnie. Zginął na miejscu. Święty Stanisław Kostka umarł i jest świętym. Czy ten rzymianin, młody rzymianin, umarł jako święty, tego nie wiem. Pan Bóg to wie. Ale umarł w tym samym wieku. Bardzo często młodzi ludzie i ich rodzice inwestują w młodość swoich dzieci i dobrze to robią, że troszczą się o to, aby ich dzieci były dobrze wykształcone, wyedukowane, żeby miały kulturę. To wszystko pięknie. Ale jeżeli zabraknie równowagi pomiędzy inwestycją w przyszłość doczesną, wykształcenie, a zabraknie inwestycji w wieczność i w świętość doczesną, doczesną, która zamienia się w wieczną, może się okazać, że to chybiona inwestycja. Niezapomniane pewnej rozmowy z rodzicami dwóch…