Msza powszednia z modlitwa za kapłanów

Treść publiczna

Kazanie: posłani z obliczem Chrystusa: - Uczniowie są posłani, by nieść Chrystusa i świadczyć o Nim przede wszystkim życiem, w różnych powołaniach i codziennych okolicznościach. - Wysłanie po dwóch oznacza wzajemne wsparcie i korygowanie się; drugi człowiek może być zwierciadłem ukazującym własne postawy, takie jak pycha czy zazdrość. - Kaznodzieja odczytał wezwanie, by nie zabierać trzosa, torby ani sandałów jako zachętę do wolności od mamony, przywiązania do rzeczy i prestiżu. - Cierpienie i upokorzenie same w sobie nie uświęcają; mogą stać się drogą pokory, gdy człowiek przeżywa je w zjednoczeniu z Chrystusem. - Przywołano przykład św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która mimo choroby i niezrozumienia służyła innym i ofiarowywała cierpienia za grzeszników.

Homilia: Powołanie i posłanie apostołów, oblicze Chrystusa: Być apostołem o Jezusowym obliczu. Co skruszy niewiarę w drugim człowieku? Co wyrwie człowieka z pędu grzechu i nałogów? Co uzdrowi człowieka zranionego, który zawsze rani? Ten, który rani, który jest trudny, który nie konfrontuje się z własnymi ranami, ale pogrąża siebie i innych, chcąc po omacku, bez Boga, bez Bożego miłosierdzia przeżyć. Boże oblicze – mamy być tak napełnieni łaską, napełnieni Chrystusem. Dziś nasz Pan zmierza do Jerozolimy, tam gdzie będzie niesprawiedliwie osądzony, posądzony, oczerniony, odrzucony i zabity. I to przez tych, którzy pierwsi powinni rozpoznać Jego boskie oblicze, ale sami nie mają oblicza Chrystusa. Dlatego oblicze Chrystusa, jak promienne słońce, razi ich pochmurne, pozbawione miłości dusze i oczy, zabijają wyrzut sumienia, jaki spotykają w Jezusie Chrystusie. Jezus powołuje kolejnych 72 uczniów. W tekście greckim słowo „powołał, posłał” brzmi apostello. Zatem ci uczniowie mają pełnić…

Homilia: Znak i znaczenie wyboru pary uczniów: Drugi jest lustrem, zwierciadłem. Zauważcie, że ci dwaj uczniowie nie dobierają się według zasady „lubię cię, z tobą jest mi dobrze, chodź ze mną”. Pan ich wybiera i łączy ze sobą. Pomyśl o tym, z kim jesteś na ziemi, kto jest obok ciebie w twoim powołaniu – małżeńskim, kapłańskim, wspólnotowym czy zakonnym. Drugi bardzo wiele mówi o nas samych, o tym, jak na niego reagujemy. Może nie znosisz w drugim pychy, a sam jesteś pyszny, choć nie zdajesz sobie z tego sprawy. Wydaje ci się, że jesteś pokorny, a twoja ukryta pycha nie pozwala ci znieść, gdy drugi się wywyższa, jest w centrum uwagi. Może ten drugi jest bardziej obdarowany w jakimś wymiarze niż ty, wyższy, ma bujne włosy, jest piękniejszy, bardziej wykształcony, błyskotliwy, inteligentniejszy, ma poczucie humoru, więcej pieniędzy, zdolniejsze dzieci, piękniejszą żonę – możesz mieć takiego kogoś obok siebie w pracy. Jak reagujesz na dobro, które Bóg uczynił drugiemu człowiekowi?…

Refleksje papieża Leona XIV i św. Teresy od Dzieciątka Jezus: Kochani pielgrzymi, papież Leon XIV we Francji, w minionej pielgrzymce tak niedawnej, powiedział coś przepięknego, czego świat nie mówi. Ksiądz Kazimierz o tym wspomniał już. Wszyscy liczymy na to, że będzie lepiej, że będzie lepiej, zwłaszcza dla chorych, cierpiących. I papież powiedział, że wy jesteście sercem Kościoła Świętego. Wy, chorzy, wy cierpiący, doświadczeni różnymi chorobami, różnymi doświadczeniami. I wy, mamy, opiekunowie, którzy troszczycie się o wasze dzieci, jesteście sercem Kościoła. I trzecia jeszcze myśl, która nie może być pominięta, to wspomnienie świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. Ta młoda siostra zakonna, karmelitanka. Pamiętacie, co powiedziała? Odkryłam swoje powołanie w Kościele. Miłość to jest moje powołanie. Święta Teresa, doktor Kościoła, coś niesamowitego. Zamknięta za klauzurą, za czterema murami klasztoru. I tam kochała Jezusa niezwykłą heroiczną miłością. I dzisiaj ona nam podpowiada:…