Msza niedzielna w intencji zmarlego z kazaniem

Treść publiczna

Kazanie i homilia: - Krzyż jako symbol duchowej śmierci iluzji, którą trzeba porzucić, by osiągnąć pełnię człowieczeństwa. - Krytyka duchowego patosu i fałszywego podejścia do cierpienia. - Opór, na przykładzie Piotra, jako naturalna reakcja na wezwanie do przemiany. - Zachęta do świadomego rozwoju duchowego, konfrontacji z życiem i przemiany wewnętrznej. - Konkluzja homilii: nie warto lękać się zmiany, trzeba zaryzykować bycie pełnią człowieka.

Kazanie o krzyżu i życiu duchowym: Podczas kolejny słyszymy te słowa o krzyżu i o stracie swojego życia dla Jezusa. Ale żebyśmy dobrze zrozumieli, o co Jezus nas prosi, bo nie prosi nas o samobójstwo. To najpierw musimy wiedzieć, o co nas nie prosi. Na pewno nie prosi nas o taką postawę, jaką kiedyś gloryfikował nie tak dawno temu pewien ksiądz. Przytoczę dialog z książki Modlitwa zmęczonych kościołem o buncie, gniewie i zaufaniu, w której dziennikarz, ewangelizator M. J. rozmawia z karmelitą rekolekcjonistą ojcem M. F. W trakcie tej rozmowy mówi o tym, co często słyszał w kościele: Spotkało cię cierpienie? Widocznie za mało uwielbiałeś. Za słabo się modliłeś. Słyszymy niestety takie hasła płynące z ambony. Na to reaguje ojciec Filipowski: Aż mam ciary, gdy cię słucham. Byłem kiedyś świadkiem kazania w ośrodku bractwa Piusa X. Powiedziano tam, że gdy dziecko choruje na raka i matka płacze nad tym maluchem, to widocznie ma małą wiarę, bo gdyby miała większą, to stałaby nieporuszona…

Nauka o krzyżu i iluzjach: Raczej umrzeć w przerażeniu niż wspiąć się na krzyż teraźniejszości i pozwolić umrzeć iluzjom. Myślę, że Jezus z tym by się zgodził w 100%. Prędzej nam zginąć niż się zmienić. Prędzej umrzeć w przerażeniu niż wspiąć się na krzyż teraźniejszości i pozwolić umrzeć iluzjom. Ale co się z naszym życiem stanie, jeśli nie pozwolimy umrzeć iluzjom? A miejscem i sposobem, w którym to się dzieje, jest właśnie ten krzyż Jezusa. To będziemy musieli zadać sobie kilka fundamentalnych pytań. Jeżeli głównym zadaniem pierwszej połowy życia jest zbudowanie solidnej tożsamości, opuszczenie mamy i taty, wejście w świat pracy i relacji oraz stworzenie życia, to jakie jest zadanie dla drugiej połowy życia? Jakie jest właściwie nasze powołanie? Jeśli pierwsza połowa życia polega na spełnianiu tego, czego świat od nas oczekuje, to czy zadaniem drugiej połowy nie jest odpowiedź na pytanie, czego pragnie dusza? A czego pragnie dusza? Uwolnienia się z tych iluzji, które ją…

Refleksja nad oporem Piotra w Ewangelii: Ale my możemy pozwolić na tym krzyżu naszego życia umrzeć iluzjom, które nas ograniczają, albo będziemy stawiali opór. To jest właśnie ta pierwsza reakcja Piotra z dzisiejszej Ewangelii. Opór: Panie, niech cię Bóg broni. Nie przyjdzie to nigdy na ciebie. Pierwszym przykazaniem życia duchowego, które ma uniwersalny charakter, jest opór. Jeśli zastanawiacie się, dlaczego łaska was nie przemienia tak, jak byście chcieli albo w waszym przekonaniu w ogóle — to nie dlatego, że jej nie ma w waszym życiu, czy jej nie ma w naszym życiu, to nas wszystkich dotyczy. To jest zawsze opór, którego jesteśmy mniej lub bardziej świadomi. My go najczęściej racjonalizujemy, uciekając przed życiem, mechanizm powtórzeń. Przychodzicie się spowiadać, że po raz dziesiąty, setny, tysięczny robicie to samo. Podnoszenie grzechów to nic innego jak przymus powtórzeń. To jest ten paradoks krzyża, że trzeba przestać się opierać. To wymaga olbrzymiego zaufania, tak jak nie…

Homilia o radykalnym podjęciu służby i przemianie wewnętrznej: Więc na koniec prędzej nam zginąć niż się zmienić, prędzej umrzeć w przerażeniu niż wspiąć się na krzyż teraźniejszości i pozwolić umrzeć iluzjom. O co nas Jezus prosi? Abyśmy zaryzykowali wielkość, pasję, śmiałość, samotność po to, abyśmy byli tym, kim On chce, żebyśmy byli pełnią, a nie w połowie człowiekiem, a tak jest na co dzień z każdym z nas.