Msza wieczorna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Modlitwy i rozważania: - Rozważanie o tajemnicy przemienienia na G. T. - Modlitwa różańcowa do Matki Bożej z powtarzającą się modlitwą Zdrowaś Maryjo. - Prośba o wstawiennictwo Matki Bożej i rozważanie o przymierzu dwóch serc. - Modlitwa świętej Małgorzaty o uczestnictwo w smutku Jezusa. - Modlitwy przed Komunią i po niej oraz modlitwa Pańska. - Modlitwa wiernych z intencjami za O. Ś. L., rządzących, pokój na świecie, chorych, zmarłych i uczestników pielgrzymki.

Refleksje i rozważania biblijne: - Tajemnica przemienienia Jezusa i wezwanie do duchowej przemiany przez modlitwę. - Historia poświęcenia Maryi od najmłodszych lat, jej całkowite oddanie Bogu. - Wezwanie do nawrócenia i otwartości na łaskę płynącą z przebitego serca Jezusa. - Znaczenie przymierza dwóch serc – Jezusa i Maryi – oraz ich roli w życiu wiernych.

Rozważanie o przymierzu dwóch serc: Chcemy być bliżej otwartego serca Jezusa, bliżej przymierza dwóch serc, przymierza, w którym Chrystus oddał swojej Matce człowieka. Dlatego człowiek przychodzi, aby z nią jako Matką obcować. Otwiera przed nią swe serce i mówi jej o wszystkim. Włącza Maryję we wszystkie osobiste sprawy, bliskich i nieznanych, narodu, świata. Poświęcenie to bowiem poszerza serce, które zaczyna pełniej ufać i częściej obcuje z tym, komu zostało poświęcone. Dzięki temu, wbrew bolesnym doświadczeniom niezrozumienia i bezradności, może tworzyć zbawcze więzi z ludźmi. Gdy poświęcamy się Maryi, to oddajemy się Bogu, który daje życie. Pogłębiając swoje zawierzenie, przedłużamy moc zbawczego maryjnego fiat i jezusowego wykonania się. I wtedy tajemniczo dokonuje się w naszym sercu przymierze dwóch serc. Poświęcić świat Niepokalanemu Sercu Maryi to znaczy przybliżyć się za pośrednictwem Matki do samego źródła życia, które wytrysło na Golgocie. Nie może nas nie wstrząsać i nie…

Rozważanie o ucieczce i mocy w ciszy: Trudne to. Bolesne. Pokazujesz to właśnie, kiedy się jeszcze usilniej modliłeś. To Twój pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię. Już wtedy zraszałeś krwią ziemię naszych serc, naszego życia, aby ona mogła wydać plon. A co my często w takich sytuacjach robimy? Bo kiedy przyszedłeś do apostołów po raz trzeci, oni spali. Ja niejednokrotnie uciekam w sen swoich wyobrażeń, swoich wymówek. Może uciekam w sen obecnych narzędzi złego również. Uciekając w świat wirtualny, w kolejne seriale, a może alkohol, a może zwyczajne oceny i obmowy innych. To też może być sen. Moja ucieczka od tego, co trudne i bolesne. Ewangelia mówi, że gdy wróciłeś po raz trzeci, apostołowie nie wiedzieli, co powiedzieć. Jezu, ile razy ja nie wiem, co powiedzieć na te wszystkie nasze grzechy, słabości, brak przyjmowania Twojej woli, na to, że znowu zawiodłem siebie, Ciebie, innych. A to nie przeszkadza, bo kiedy nie wiem, co powiedzieć, to nareszcie Ty możesz mówić…

Homilia o grzechu i miłosierdziu: Jak rozpoczynaliśmy godzinę świętą, słyszeliśmy, że Pan Bóg da nam odczuć smutek, ból i cierpienie. A my przyjechaliśmy, aby znaleźć pocieszenie, ale czasem widocznie najpierw musi zaboleć, żeby potem było lepiej. Kiedy człowiek wyciąga drzazgę albo chce oczyścić ranę, polewa ją wodą utlenioną i wtedy szczypie. Dzisiaj słyszymy na końcu naszego czuwania Słowo, którego Pan mówi o budniku. Możemy powiedzieć: 'Do mnie to, Panie Jezu, mówisz? To ja się tyle staram, tyle się modlę, a Ty mówisz o budniku?' Ale skoro Jezus tak mówi, to znaczy, że musimy głębiej zajrzeć w swoje życie, w swoje serce, bo ile razy widzimy drzazgę w oku swojego brata, a nie dostrzegamy belki we własnym oku. Jesteśmy tu, by powiedzieć, jako dzieci matki, że kiedy coś się stanie małemu dziecku, biegnie do mamy, żeby mama coś zrobiła. Czasem wystarczy podmuchać, pocałować, a czasem trzeba zadziałać. Maryjo, zadziałaj w naszym życiu. Pomóż wyciągnąć te wszystkie belki naszych…