Msza wieczorna z kazaniem i litaniami do krwi Chrystusa

Treść publiczna

Kazanie o wierze i niedowiarstwie: - Jezus mówi o lekceważeniu proroka w swojej ojczyźnie. - Zachęta do otwartości na Ducha Świętego i na przyjmowanie miłości Boga oraz upomnień. - Wskazanie, że wiara jest kluczem do cudów i obcowania z Bogiem. - Krytyka niepewności i skrajnych postaw wobec wiary. - Zachęta do pewności w nauce Chrystusa oraz do trwania w wierze mimo wątpliwości. - Przykład nawrócenia i znaczenie cudów w życiu wierzącego.

Rozpoczęcie i kazanie o wierze i niedowiarstwie: Jezus rzekł do nich, tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony. I niewiele zdziałał tam cudów z powodu ich niedowiarstwa. Oto słowo Pańskie. Odrzucają proroka Jeremiasza, ponieważ nie prorokuje według ich myśli. Odrzucają i chcą go zabić, bo nie mówi tak, jakby oni sobie życzyli. To często widzimy w Starym Testamencie, że człowiek przeciw myślom innych jest niechciany. Warto pytać siebie, jak reagujemy, gdy ktoś mówi nie po naszej myśli. Trzeba mieć rozum i ogląd właściwy, ale nie wolno zapominać, że jesteśmy złym sędzią dla siebie: często się poniżamy albo wybielamy, nie widząc grzechów. Należy pytać Pana i osoby życzliwe o prawdziwy stan duszy, by zaakceptować głos proroczy i prosić Pana o otwartość na Ducha Świętego. Trzeba uczyć się przyjmować miłość Boga i upomnienia. Niektórzy blisko Pana Jezusa ciągle się oskarżają, inni nie widzą swoich grzechów. Prośmy o prawdziwe spojrzenie Boga, byśmy patrzyli na…