Msza poranna z chrztem i modlitwą za zmarłymi

Treść publiczna

Homilia o nadziei i ufności w Bogu: - Nadzieja życia wiecznego sąsiaduje z chrześcijańską prawdą o pielgrzymowaniu na ziemi. - Podkreślenie gotowości Kazimiery na spotkanie z Panem i przebłaganie za jej słabości. - Zachęta do wiary żywej i ufności w Bożą miłość stojąc u progu śmierci. - Kazanie zawiera refleksję o przemijaniu i wiecznym domu przygotowanym przez Boga.

Homilia o nadziei na życie wieczne i ufności w Bogu: Jedna z religijnych piosenek zaczyna się od dość ciekawych słów, bo mówi o tym, że nie mamy tu miejsca stałego, że tu na ziemi wciąż do nowego dążymy. Ale dalsza część tej piosenki ma bardzo ewangeliczne słowa, wpisujące się w to, co dziś usłyszeliśmy z ust świętego Jana. Ale przyjdzie taki dzień, gdy zapuka do ciebie ktoś i odpowie ci: odnalazłeś swój dom, dom spotkania z miłością. Będzie to piękne spotkanie, spotkanie, którego nikt nie zna. Będzie to przebywanie razem i powietrzne dni. Światłość stanie przed Tobą, a ciemność na zawsze przeminie. Bo to właśnie Pan przyjdzie do ciebie w tej jedynej i zarazem ostatniej godzinie. Jest to prawda chrześcijańskiej wiary, z którą dziś bardzo mocno się mierzymy, która być może czasami nas zaskakuje, a wielokrotnie nas przerasta, po ludzku nas przerasta. Ale jest to prawda, która mówi o tym, że nawet jeśli szukamy wszystkiego tu na ziemi, to nie jesteśmy w stanie znaleźć tego, co daje nam…