Msza poranna z intencją dziękczynną

Treść publiczna

Kazanie: - Homilia: Jezus przyjmuje dziecko w imię Jego, a kto przyjmuje dziecko, przyjmuje Chrystusa i Boga. - Jan pyta o wypędzanie złych duchów, Jezus odpowiada: „Przestańcie zabraniać! Kto nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.”

Nauka i refleksja: - Zachęta do otwierania serca na Bożą prawdę i fundament wiary. - Wskazanie na miłosierdzie Jezusa i potrzebę rozpoznania Jego woli w ludzkich słabościach. - Wspomnienie o patronie jako pośredniku i orędowniku.

Homilia: Alleluja. Niech każdy da swoje życie jako okup za wielu. Słowo według świętego Łukasza: Panie, uczniom Jezusa przyszła myśl, kto z nich jest największy. Lecz Jezus, znając tę myśl w ich sercach, wziął dziecko, postawił je przy sobie i rzekł do nich: „Kto przyjmie to dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmie, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki.” Wtedy przemówił Jan: „Mistrzu, widzieliśmy, jak ktoś w imię Twoje wypędzał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami.” Lecz Jezus mu odpowiedział: „Przestańcie zabraniać! Kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.” Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus na wieki wieków. Amen.

Nauka Jezusa i refleksja: I przede wszystkim otwierać swoje serce na Bożą prawdę. To jest piękno, jak podkreślał Ojciec Święty, właśnie tych, którzy odnaleźli Jezusa Chrystusa i poprzez swoją drogę starają się dotrzeć do Niego, otworzyć dla Niego serce i przede wszystkim swoje życie złączyć z nauką Bożą. Tyle jest tych myśli, ale najważniejszy jest zawsze fundament wiary, który budowany na prawdzie przekazuje nam przede wszystkim wolę Bożą. Obyśmy to umieli rozpoznać, a w swoich ludzkich słabościach umieli dostrzegać wielkość Jezusa Chrystusa i wielkość Jego miłosierdzia. Jeżeli mieliśmy nieszczęście kiedykolwiek zwątpić, to jest postawa, która dziś stawia patrona jako pośrednika, jako orędownika, jako tego, który się wstawia za nami.