Kazanie

Różaniec za kapłanów diecezji

2026-09-17 • Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Suwałkach

Częsta spowiedź to znak miłości Boga i troski o samego siebie. Pan Jezus czeka na naszą skruchę, by obdarzyć życiem łaski. Nie potępiajmy grzesznika, lecz…

Treść publiczna

Kazanie o spowiedzi i pokucie: - Znaczenie częstej spowiedzi jako oznaki poważnego traktowania Boga i siebie. - Przypomnienie historii proroka Natana upominającego króla Dawida. - Historie kobiety grzesznej, której Jezus przebaczył grzechy. - Wezwanie do nawrócenia i przemiany serca przez sakrament spowiedzi i Komunię Świętą. - Podkreślenie miłosiernej miłości Boga i nadziei na zbawienie.

Rozważanie o bogactwie miłosierdzia Bożego według św. Faustyny i błogosławionego Michała Sopoćki: W posłannictwie świętej siostry Faustyny opatrzność Boża wyznaczyła szczególną rolę jej spowiednikowi i kierownikowi duchowemu, księdzu M. S. W jej dzienniczku ukazana jest świętość jego kapłańskiego życia oraz wkład jego pracy w realizację żądań Pana Jezusa. O nim powiedział Pan Jezus: Jest to kapłan według serca mojego. Miłe mi są wysiłki jego. Przez niego upodobało mi się rozgłosić cześć do miłosierdzia mojego. Myśl jego jest ściśle złączona z myślą moją, a więc bądź spokojna o dzieło moje, nie dam mu się pomylić, a ty nic nie czyń bez jego pozwolenia. W rozważaniach błogosławionego księdza Michała czytamy: Chrystus Pan wziął grzechy całego świata na siebie, odpokutował i złożył Bogu godne zadośćuczynienie za nie, stworzył bezcenny skarb swoich zasług, a po zmartwychwstaniu stosuje te zasługi do poszczególnych dusz przez ustanowienie sakramentu pokuty, w którym kontynuuje się dzieło…

Kazanie o spowiedzi i pokucie: Częsta spowiedź to jest znak, że dany człowiek bardzo poważnie traktuje Boga, a jednocześnie poważnie traktuje siebie i dlatego podejmuje trud wewnętrznej, duchowej pracy nad sobą. Znajdujemy to w S. T. u proroka Natana. Pewnego dnia udał się do króla Dawida, aby uświadomić mu dobrodziejstwa, jakich w życiu doznał od Boga, a jednocześnie uświadomić królowi jego grzechy. Prorok Natan ujął to w dwóch słowach: grzesznych upominać. Upomnienie dokonane przez Natana sprawiło, że król zrozumiał wielkość czynów zła i podjął w życiu pokutę. W duchu pokuty napisał psalmy, a w jednym z nich jest napisane: "Zmiłuj się nade mną, Boże, w miłosierdziu swoim! W ogromie swej miłości i litości zgładź moją nieprawość!" Poczucie grzechu miała także kobieta z dzisiejszej Ewangelii. Kierowana duchem pokuty odnalazła Pana Jezusa w domu faryzeusza Szymona, i tu łzami oblewa Jego nogi i prosi o przebaczenie. Syn Boży, znając jej serce, widząc jej gest skruchy i pokuty,…

Otwórz wpis w MszaAI

Ładuję aplikację...