Msza niedzielna z intencją dziękczynną

Treść publiczna

Kazanie o powołaniu, wierze i przebaczeniu: - Znaczenie pozostawienia dzieci w Kościele dla ich duchowego rozwoju. - Potrzeba stawiania Boga na pierwszym miejscu w życiu i rodzinie. - Sakramenty jako droga do wierności Bogu i uzdrowienia duchowego. - Świadectwa uzdrowień i mocy przebaczenia w rodzinie. - Przebaczenie jako siła wolnego człowieka i fundament szczęśliwego życia rodzinnego. - Naśladowanie Jezusa przez przebaczanie i codzienną modlitwę.

Kazanie o powołaniu i wierze: Wielu współczesnych rodziców nie zostawiłoby tej sprawy, wykazując duże niezrozumienie dla powołania, które zrodziło się w sercu młodego człowieka. A tymczasem, gdy popatrzymy na życie świętego Stanisława w perspektywie Ewangelii, zauważymy bardzo dużo zbieżności. Zobaczymy, że świątynia, przebywanie i służba w miejscu, które należy do Ojca, to najbardziej bezpieczne miejsce dla rozwoju duchowego dzieci. To jest miejsce, w którym rodzice powinni swoje dzieci zostawić, aby się w tym świecie nie zagubiły. Bowiem wcześniej czy później wszystko, co jest na tym świecie, przeminie. Jedynie co nam zostanie, to wiara i wartości duchowe. Dlatego wszystkie nasze wysiłki i życiowe zabiegania powinny być ukierunkowane na niebo, na wiarę, na zdobywanie królestwa niebieskiego, czyli na to, aby być z Bogiem. Niekiedy dzieci rozumieją tę prawdę bardziej niż rodzice. Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie rozumieli tego, co…

Kazanie o porządku w życiu i sakramentach: Dlatego tak ważne jest, aby Bóg był na pierwszym miejscu, bo tylko wtedy, gdy Bóg jest na pierwszym miejscu, człowiek potrafi kochać męża, żonę, ojca, mamę, dzieci miłością wolną, dojrzałą i prawdziwą. Nie robi sobie z nich bożków. Dzisiaj trzeba być naprawdę dojrzałym i odważnym, aby pokazywać współczesnemu światu, że Bóg jest dla nas najważniejszy. Dlatego u niego szukamy pomocy, do niego się uciekamy w potrzebie, od niego czerpiemy siłę, aby kochać i pracować, aby przebaczać i błogosławić, aby brać odpowiedzialność za innych, aby wytrwać i być wiernymi wobec Boga, wobec drugiego człowieka, a nade wszystko wobec samego siebie. Moi drodzy, dla nas, katolików, naturalną drogą, aby tę wierność Bogu, drugiemu człowiekowi i sobie odzyskiwać, są sakramenty święte, zwłaszcza sakrament pokuty i Eucharystia, bo tutaj spotykamy się z Jezusem, który żyje. Dlatego św. Ignacy mówił: 'Módl się tak, jakby wszystko zależało od Boga, ale działaj tak, jakby…

Kazanie o modlitwie i przebaczeniu: Tydzień po tej wiadomości, 25 września, kolejna wiadomość. Chciałam księdzu bardzo podziękować za naszą rozmowę z 18 września. Jestem po badaniu ginekologicznym, ciąża jest potwierdzona, dobrze się rozwija, piąty tydzień i dwa dni. Jestem wdzięczna za rozmowę i modlitwę wstawienniczą. Proszę się modlić i zapewniam księdza o naszych modlitwach. Bóg jest dobry. Bardzo dobrze. Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jeśli do niego przychodzimy, to on się nad nami lituje. Przekonali się, moi drodzy, bo w czasie tej modlitwy nad tą panią modliliśmy się o uzdrowienie po stracie dziecka i o przebaczenie sobie, bo ona się oskarżała, że to dziecko, które poroniła, że to poroniła z własnej winy, że ona coś zrobiła nie tak. A to było naturalne poronienie, zdarza się, takie sytuacje się zdarzają, a ona się ciągle o to oskarżała. Ale przebaczyła sobie i to przebaczenie uwolniło jej serce nawet od takiej traumy, jak strata dziecka i niedługo po tym poczęło się…

Kazanie o przebaczeniu w rodzinie: Dlatego bez łaski codziennego przebaczenia, bez systematycznej spowiedzi trudno mówić o szczęśliwym życiu. Bowiem prośba o przebaczenie i przebaczenie drugiemu to nie jest słabość, ale to jest siła człowieka wolnego. To jest decyzja, że nie pozwolę, aby grzech i krzywda rządziła moim sercem, moim małżeństwem, rodziną. Nie pozwolę, aby grzech i krzywda zniszczyła moje życiowe powołanie. A to powołanie chrześcijanina nie realizuje się w idealnym życiu, ale właśnie w codziennym przebaczaniu, w rezygnacji ze swoich…

Kaz…