Msza poranna z kazaniem o miłosierdzu

Treść publiczna

Kazanie o czynieniu dobra i dyscyplinie duchowej: - Prośba do Ducha Świętego o siłę i radość. - Dylematy moralne w czynieniu dobra, nawet gdy ktoś zabrania. - Nawiązanie do listu Pawła o konieczności surowej pokuty dla ochrony wspólnoty. - Wezwanie do unikania grzechu i życia w prawdzie Chrystusa.

Homilia o czynieniu dobra i ostrych środkach: Przyjdź, Duchu Święty, ja pragnę. O to Cię błagam, przyjdź. W sile. O, stąd napełnij mnie, przyjdź z Twojej mocy i siły. Radością napełnij mnie. Stajemy czasem przed trudnymi wyborami, kiedy mamy czynić dobro, nie wiemy. Zwłaszcza wobec, nieraz są takie przypadki, ktoś nas prosi o pieniądze i nie wiemy, czy dać, czy nie dać. To pytanie, które zadał Pan Jezus faryzeuszom, wydaje się czysto retoryczne: czy wolno czynić dobro, czy wolno ocalić życie? I odpowiedź na to pytanie dla człowieka, który ma czyste sumienie, jest jasna. Ale ktoś, kto nie ma czystego sumienia, kto zastępuje prawo Boże jakimś swoim własnym prawem, dla niego ta odpowiedź jest trudna, bo musiałby zaprzeczyć samemu sobie. Najpierw musiałby się stać właśnie sprawiedliwym w oczach Bożych, żeby zrozumieć, że warto zawsze czynić dobro, nawet wtedy, kiedy ktoś tego dobra zabrania. Samo dobro jest największą nagrodą. Jak to Pan Jezus powiedział przez usta świętego Pawła,…