Msza poranna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Homilia o Jasnej Górze i wierze: - Jasna Góra jako sanktuarium polskie i miejsce duchowej obrony narodu. - Historia Jasnej Góry jako twierdzy duchowej w czasach rozbiorów i okupacji. - Matka Boża jako Królowa Polski i duchowa opiekunka narodu. - Wiara jako światło dające nadzieję i jedność, ważna do trwania mimo współczesnych prób odwrócenia się od Boga. - Zachęta do trwania mocno w wierze i bycia świadkami przemiany w życiu osobistym i społecznym.

Homilia o Jasnej Górze i wierze: Odbija się w tym obrazie cała nasza sytuacja geograficzna i kulturowa. Ani tutaj Zachód, ani tutaj Wschód, bracie, ale jakbyś w drzwiach stanął. Pisał największy nasz po Norwidzie poeta katolicki J. L.: Stojąc tak we drzwiach, bracia i siostry, stoimy przez wieki w nieustannym przeciągu, można powiedzieć historycznym. Mając właściwie od początku znaczenie ponadnarodowe, łącząc nas z sąsiadami i powracającymi, Jasna Góra jest sanktuarium polskim. Bizantyński pierwobór naszego wzorunku był palladium, czyli tarczą ochronną Konstantyna Pola i Wschodniego Imperium. I taką tarczą stał się ten wizerunek także dla Polski. W 1656 roku po zwycięskiej obronie jasnogórskiej król Jan Kazimierz we Lwowie obwołał M. K. Polski. Matka Boża miała być suwerenną opiekunką kraju. Stąd jak królowie francuscy z grobu świętego Dionizego brali nasi królowie sztandary i broń wyruszając w pole, a potem przynosili je jako wota. Tak uczynił między innymi Sobieski, wyruszając pod…