Msza niedzielna w intencji zmarlego Sylwestra Nowackiego

Treść publiczna

Kazanie o zaproszeniu i miłości: - Bóg nieustannie zaprasza do wspólnoty i uczty, na której nikt nie ma być pominięty. - Psalm 23 daje nadzieję, że Bóg prowadzi przez trudności i pozostaje blisko także w „ciemnej dolinie”. - Codzienne obowiązki i pogoń za tym, co wydaje się ważne, mogą przesłonić relację z Bogiem i drugim człowiekiem; kaznodzieja wskazuje samotność jako problem współczesności. - Strój weselny zostaje objaśniony jako miłość: przyjęcie zaproszenia oznacza gotowość, by Boża miłość przemieniała człowieka. - Wezwanie końcowe: nie przespać życia i nie bać się kochać Boga oraz człowieka.

Kazanie o Bożej miłości i wyborze: W każdej chwili mogę się wycofać na swoje pozycje, do swojego życia. Dobrze jest być konsumentem, konsumować, brać jak najwięcej, ale dać od siebie bardzo trudno. Tak chcielibyśmy żyć nowym życiem, zmieniać świat drugiego człowieka, a tak mocno nie chcemy zmienić samego siebie. Czy nie pozwalamy tej Bożej miłości zmieniać samego siebie? Dlatego nie bójmy się odpowiedzieć Bogu miłością. Nie bójmy się, że ta miłość przemieni nas i weźmie swoje posiadanie, bo ta miłość nie ma końca. I najsmutniejsze jest to, co Jezus wypowiada na końcu: wielu jest powołanych, lecz mało wybranych. Bóg powołuje każdego. Nie zważa ani na moment, ani na historię jego życia. Każdemu daje szansę tej miłości, ale to ode mnie zależy, czy będę wybrany, czy wejdę na tę ucztę, gdzie panuje radość i wesele, czy zostanę tam, gdzie jest tylko ciemność, płacz i zgrzytanie zębów. To dzisiejsze zaproszenie, dzisiejsze słowo jest jak budzik, który budzi nas każdego dnia do nowych…