Msza powszednia w intencji zmarłych

Treść publiczna

Homilia i rozważania o św. Stanisławie Kostce: - Homilia omawia życie św. Stanisława Kostki jako młodego patrona Polski i młodzieży - Zwrócenie uwagi na trudność dojrzewania duchowego i znaczenie pobożności, Eucharystii i Matki Bożej - Opis życia Stanisława: wychowanie, ucieczka do Rzymu, nowicjat, śmierć i świętość - Rozważanie podkreśla znaczenie ideałów i ochronę młodzieży przed negatywnymi wpływami mediów - Zachęta do modlitwy o dary Ducha Świętego na nowy rok szkolny

Homilia o św. Stanisławie Kostce i Ewangelii: Drodzy czciciele Bożego Miłosierdzia, dzisiejsze święto świętego Stanisława Kostki zachęca nas do głębokiej refleksji. Pierwsze czytanie mówi: "Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele". Wielu ludzi potrzebuje dziesiątek lat, by osiągnąć dojrzałość i zdobyć życiową mądrość, ale są też tacy, którzy już w młodym wieku świecą przykładem i osiągają świętość. Do takich należał Stanisław Kostka, jezuita, patron Polski i młodzieży. Jego przykład i wstawiennictwo mogą nas mobilizować na drodze wzrostu w łasce u Boga i u ludzi. Zatrzymajmy się przy scenie dzisiejszej Ewangelii - odnalezieniu Jezusa w świątyni. To jeden z ewangelicznych epizodów, którymi jesteśmy osłuchani. Dobrze znamy tę scenę z Ewangelii według św. Łukasza, modląc się na różańcu. Jednak to osłuchanie może sprawić, że nie będziemy zaskoczeni jej treścią, a to jest naprawdę nieprawdopodobne. Młody Jezus nic nie mówi rodzicom, znika, a potem wskazuje, że dla Niego…

Rozważanie o św. Stanisławie Kostce i jego patronacie: Ciało św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Przechowuje się jego relikwie i papież Klemens VIII w roku 1605 ogłosił go błogosławionym, a do grona świętych został zaliczony przez papieża Benedykta XIII w 1726 roku. Święty Stanisław jest patronem dzieci i młodzieży, patronem Polski. W krótkim życiu zrealizował w pełni swoje człowieczeństwo, stał się świętym wzorem i zachętą do naśladowania. Wzrastał w klimacie chrześcijańskiego domu rodzinnego. Przyświecały mu zawsze wielkie ideały, które realizował konsekwentnie z godną podziwu odwagą i wytrwałością. Świadomy swego powołania zakonnego, wbrew wszelkim trudnościom ze strony rodziców i otoczenia, osiągnął swój cel. Jako nowicjusz umarł po 10 miesiącach pobytu w klasztorze. Źródła jego mocy w pracy nad sobą to żywy kontakt z Chrystusem w Eucharystii i pobożność maryjna. To dzisiaj najdroższy dla naszej młodzieży czasem brakuje takich ideałów. Poszukują ich, ale bywają różne ideały, a…