Msza niedzielna z intencją za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o Eucharystii i liturgii: - Eucharystia jest przedstawiona jako uczta, na którą Jezus zaprasza wszystkich, oraz jako źródło i szczyt działalności Kościoła. - Kaznodzieja wskazuje, że liturgię należy przeżywać wspólnie, a nie skupiać się wyłącznie na własnych odczuciach i preferencjach. - Omawia gnostycyzm — uznawanie własnych myśli i uczuć za najważniejsze — oraz neopelagianizm, czyli poleganie na sobie i krytykowanie innych zamiast uznania potrzeby łaski. - Eucharystia jest określona jako dar i lekarstwo; uczestnictwo w niej nie jest powodem do wywyższania się ani do zaniedbywania przygotowania. - Zaproszono na katechezy o liturgii, rozpoczynające się w drugiej połowie października; mają dotyczyć przeżywania Mszy i życia Eucharystią na co dzień. - Przywołano nauczanie św. Jana Pawła II o Eucharystii jako tajemnicy nadającej siłę i sens służbie Kościołowi i światu oraz dokument papieża Franciszka „Desiderio desideravi”.

Homilia o liturgii i Eucharystii: Pan Jezus poprzez swoje słowo zaprasza nas na ucztę. Jesteśmy na tej uczcie, jest nią Eucharystia. I przeżywając Dzień Papieski warto sięgnąć do nauczania św. Jana Pawła II, który ukazuje nam piękno przeżywania mszy świętej. Tak powiedział nasz rodak: współpraca z Kościołem go bez zmęczenia, przyjmujcie go bez zastrzeżeń, kochajcie go bez przerwy, dziś, jutro, na wieki. Ta homilia jest trzecią częścią z cyklu poświęconego liturgii. Przypomnę, że liturgia, której największym wyrazem jest Eucharystia, czyli msza święta, jest szczytem i źródłem całej działalności Kościoła. Liturgia, msza święta jest spotkaniem Boga z ludźmi. Warto w trakcie liturgii kierować się określonymi zasadami. Przypomnę je: Po pierwsze, nie wszyscy dobrze znamy się na liturgii. Po drugie, w liturgii dochodzi do napięcia między ja a my. I po trzecie, ważne jest to, w jaki sposób się zachowujemy, ważne jest miejsce, czas i postępowanie w spotkaniu z Panem Bogiem. I o Eucharystii i…

Homilia o gnostycyzmie i neopelagianizmie: Gdzie zamiast ewangelizowania pojawia się analiza i krytyka innych, a zamiast ułatwiania dostępu do łaski traci się energię na kontrolę. Upraszczając słowa papieża Franciszka, mamy dwie choroby - gnostycyzm i neopelagianizm. Gnostycyzm polega na tym, że to, co ja myślę i to, co ja czuję subiektywnie, jest najważniejsze. To jest moje, ja mam rację. Liturgia jest lekarstwem na ten gnostycyzm, który może objawiać się także podczas Mszy Świętej. Na przykład ktoś uważa tylko Komunię Świętą na rękę lub tylko do ust, albo nigdy nie pójdę do szafarza nadzwyczajnego Komunii Świętej, aby przyjąć Ciało Pańskie. To są symptomy gnostycyzmu. Przeżywanie Mszy Świętej jest lekarstwem, bo podczas niej nie uczestniczę tylko ja jako człowiek, ale my wszyscy razem – to jest wspólne spotkanie z Bogiem. Msza Święta jest lekarstwem na gnostycyzm. Mamy też neopelagianizm, który polega na tym, że nie potrzebuję łaski i Pana Boga, aby przeżywać Mszę Świętą. Zaczynam…