Msza powszednia z intencją za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o grzechu i świętości: - Święta Brygida jako przykład współpracy z łaską Bożą i troska o życie wolne od grzechu. - Jubileusz 800 lat od śmierci św. Franciszka, który wielbił ukrzyżowanego Pana i znał okrucieństwo grzechu. - Zwrócenie uwagi na ludzką słabość i konieczność odrzucania grzechu. - P. H. K. - wolontariuszki misyjnej i świadectwo jej wiary. - Ż. Carlo Acutis jako wzór nawrócenia i zjednoczenia z Jezusem. - Zachęta do życia na wzór świętych i trwania w jedności z Bogiem po pielgrzymkach.

Kazanie o grzechu i świętości: Z tej jedyności wszczepienia w życie Boże może przynosić owoce. Jak latorość wszczepiona w winny krzew, ona, święta Brygida, czerpała siłę, łaskę po łasce, nie marnując łaski Bożej, ale współpracując z nią, wydając owoce, dbając o to, aby jej życie nie raniło Boga. Wiedziała, że grzech jest okrucieństwem, raną zadaną Bogu. W tym roku przeżywamy jubileusz w kościele, jubileusz 800 lat od śmierci świętego Franciszka. Święty Franciszek płakał patrząc na ukrzyżowanego i mówił: „Ani zły duch, diabeł, nie ukrzyżował Pana chwały — to ja uczyniłem, wspierając złem”. Święty Franciszek i święta Brygida wiedzieli, czym jest grzech. My też to wiemy, a często przed Nim mało się bronimy. To, że jesteśmy ludźmi, że popełniamy grzechy, jest wpisane w naszą niedoskonałość i ludzką naturę. Nie jest to przeszkodą w drodze do świętości — nasza słabość i nawet grzech, gdy go naprawdę nie chcemy. Grzech staje się nieszczęściem, gdy z nim zaprzyjaźnimy się i nie przeszkadza…