Msza wieczorna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Homilia o wolności wewnętrznej: - Przykład jednorękiego bandyty i uzależnienia odbierającego wolność osobistą. - Wolność wewnętrzna jako zdolność wyboru dobra i opanowania wad oraz nałogów. - Apel do pielęgnowania cnót takich jak męstwo, wierność, sumienność i wyrzeczenie się siebie. - Wskazanie, że wolny naród tworzą wolni ludzie, a prawdziwa wolność zaczyna się od osobistego uwolnienia. - Maryja jako wzór wolności wewnętrznej i zachęta do troski o duchowe dobro.

Homilia o wolności wewnętrznej: Musiałem czekać na drugie danie. Kiedy w końcu się doczekałem, miałem wrażenie, że przegrana się zwielokrotniła, ale zaczął używać karty kredytowej, więc trudno było oszacować ile przegrał. Zrobiło mi się żal, nie tylko jego, ale całej jego potencjalnej rodziny. Postanowiłem spróbować jeszcze raz. Może jednak warto skończyć, pewnie ktoś czeka na Ciebie w domu. Starałem się być łagodny, ale też zdecydowany. Na chwilę spojrzał na mnie i powiedział: Może i trzeba przerwać, ale nie potrafię. Spojrzenie trwało ułamek sekundy, bo natychmiast wrócił do gry. Teoretycznie ten człowiek mógł robić, co chciał. Jego wolność zewnętrzna nie była ograniczona, nie miał żadnego przymusu, nikt nie nakazał mu stać przy maszynie. Mógł teoretycznie odejść w każdej chwili. Ale wcale nie był wolny. Nie robił tego, co chciał, tylko to, co musiał, i co robił wbrew nawet swojej woli. Taka jest siła nałogu, ale podobny mechanizm występuje w przypadku każdej wady powtarzanej i…