Msza niedzielna z intencjami za zmarłych

Treść publiczna

Homilia: - Refleksja nad milczeniem Boga na przykładzie Jezusa milczącego wobec kobiety Kananejskiej. - Zachęta do przechowywania słowa Bożego w sercu na trudne chwile. - Wartość cierpienia w rozwoju wiary i ufności Bogu. - Kontrast między miłością świata a miłością Boga, który kocha nas niezależnie od naszych zasług. - Wskazanie, że momenty krytyczne są najpełniejszym czasem wiary.

Homilia o milczeniu Boga i wierze kobiety kananejskiej: Kilka słów odnośnie do dzisiejszej liturgii. Dzisiaj widzimy kobietę, Kananejkę, pogankę. Jezus idzie, apostołowie kroczą za Nim, a ona nagle wbiega gdzieś tam na środek i zaburza wszelki porządek, jakby jakaś, wiecie, skandaliczna osoba na przykład wpadła nagle w procesję Bożego Ciała i tam między ludzi ciągnących za Chrystusem, za monstrancją, wpada z krzykiem, próbując się przedostać przed Najświętszy Sakrament. Nie wiem, co byśmy zrobili. Nie wiem, co ksiądz by zrobił. Apostołowie więc proszą Jezusa: Odpraw tę kobietę, nikt sobie nie mógł poradzić. Wydawać by się mogło, z tą szaloną niewiastą po prostu. Ale ona nie dała się odtrącić. Krzepkim dwunastu mężczyznom, chłopom po prostu. Ale i tak dobiega do Jezusa, a on milczy. Może to dziwi kogoś, że Jezus milczy wobec kobiety. Przecież ten Jezus, który wcześniej mówi: Pozwólcie dzieciom przyjść do mnie, i w ogóle zdaje się, nie reaguje na słowa matki, której dziewczynka, córka…