Msza niedzielna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: - Refleksja nad znaczeniem przypowieści o winnicy: Bóg powołuje do służby wszystkich bez względu na czas pracy. - Zachęta do przyjęcia Bożego powołania z pokorą i oddania, wzorem św. Franciszka z Asyżu i innych świętych. - Przypomnienie, że ostateczna nagroda jest Boża i czeka zarówno tych, którzy pracują całe życie, jak i tych, którzy dołączają późno. - Wezwanie do niepoznawania na ludzką sprawiedliwość lecz na hojność Bożej miłości.

Wstęp do homilii o powołaniu i Bożej sprawiedliwości: Słyszeliśmy przed chwilą te słowa dzisiejszej Ewangelii. Drodzy Chrystusie Panowie, bracia i siostry tu zgromadzeni, a także łączący się z nami poprzez media, słuchając dzisiejszych czytań liturgicznych począwszy od Izajasza poprzez list św. Pawła do Filipian, a skończywszy na Ewangelii św. Mateusza, możemy sobie uzmysłowić, że decyzje i działania Boga powinniśmy dostrzegać i akceptować jako sprawiedliwe i nieodwołalne. Moi drodzy, Bóg proponuje nam zatrudnienie w różnych dziedzinach życia i służby Bożej aż do ostatniej godziny. A do nas należy nie stać na rynku, ale przyjąć ochotnie i dobrowolnie wolę Boga, bo Bóg chce naszego dobra, co nie zawsze bierzemy pod uwagę. Nie liczy naszych zasług według czasu. Nie liczy naszych zasług według lat, ani dni naszych, ani godzin. Gospodarz winnicy zapłacił za pracę winnicy jednakową stawkę zarówno tym, którzy pracowali cały dzień, jak i tym, którzy pracowali tylko jedną godzinę.