Msza święta w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o czuwaniu i wierze: - Refleksja nad przypowieścią o dziesięciu pannach i znaczeniem czuwania. - Wyjaśnienie, że nie wszystko można „podzielić” (np. wiarę). - Podkreślenie stałości wartości i drogi do nieba. - Zachęta do wykorzystywania czasu życia na czynienie dobra. - Osobiste wezwanie do wiary i czujności.

Kazanie o czuwaniu i wierze: Czy nie wydaje się komuś, że ta dzisiejsza przypowieść, którą Jezus opowiada, jest taka trochę niezrozumiała do końca? Te panny, które nie chciały się podzielić, takie trochę egoistki. Ale gdy popatrzymy na całość Ewangelii, Jezus w innym miejscu mówi, kto ma dwie suknie, niech odda jedną, podzieli się. Czyli jak teraz zmienił nauczanie? Nie. Pokazuje, że są rzeczy, których się nie da podzielić, którymi się nie da podzielić. Spotkałem się, jak ksiądz Węgrzyniak fajnie mówi, że tę przypowieść dzisiaj trzeba było opowiedzieć, że były panny albo kobiety, które idą na pielgrzymkę i biorą dwie pary pończoch, jednej na sobie, drugie zapasowe. No i gdy się potargały, no to nie da się pożyczyć, bo któreś nie będą miały. Tak jest w naszym życiu, że ktoś ma wiarę, chciałby się tak podzielić ze swoimi dziećmi. A one mówią nie. Okej, mają prawo wyboru. No chodź tutaj sakramenty. Nie, bo dzisiaj są inne czasy, inny świat. A uwaga się nigdy nie zmienia, są stałe…