Msza powszednia z intencją dziękczynną

Treść publiczna

Kazanie: - Ewangelia o cudownym rozmnożeniu chleba (Mt 14, 13-21). - Rozważanie po Ewangelii i modlitwy zanoszone do Boga.

Ewangelia o cudownym rozmnożeniu chleba (Mt 14, 13-21): Słowa Ewangelii według świętego Mateusza. Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się na pustkowie łodzią. Lecz tłumy poszły za Nim pieszo. Ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi i uzdrowił chorych. Gdy nastał wieczór, uczniowie powiedzieli mu, że miejsce to jest pustkowiem, a pora późna, więc niech tłumy rozejdą się do wsi i kupią jedzenie. Jezus odpowiedział, że nie potrzebują odchodzić, bo oni mają im dać jeść. Odpowiedzieli, że mają tylko pięć chlebów i dwie ryby. Jezus kazał im usiąść na trawie, wziął chleb i ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleb i podał uczniom, a ci dali tłumowi. Jedli wszyscy do syta, a pozostało 12 pełnych koszy ułomków. Było tam około 5000 mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci. Oto Słowo Pańskie. Chwała Tobie, Panie.

Rozważanie po Ewangelii i modlitwy zanoszone do Boga: Refleksja: Ewangelia przypomina cudowne rozmnożenie chleba na pustkowiu, wyraz współczucia Jezusa, który nasyca głód duchowy i cielesny. Upamiętniono wielki dar odpustu porcjunkuli, ustanowionego przez św. Franciszka z Asyżu w 1216 roku, dającego corocznie darowanie kar doczesnych za grzechy po modlitwie i spowiedzi. Przez wstawiennictwo św. Klary proszono o łaskę przebaczenia i czyste serca dla nas i naszych rodzin. Następnie zanoszono modlitwy za trud rolniczej pracy podczas żniw, prosząc o błogosławieństwo, dobrą pogodę i opiekę od niebezpieczeństw, o sprawiedliwe wynagrodzenie za pracę i umocnienie wdzięczności wobec Boga, który rozmnożył chleb na pustyni. Wzywano do otwarcia serc na tych, którzy cierpią głód. Modlitwa końcowa o obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie i czerpanie z niego łaski życia wiecznego.