Msza poranna z chrztem i modlitwa za Patryję

Treść publiczna

Kazanie o zmartwychwstaniu i nadziei: - Kaznodzieja zachęca, by pocieszać się nie tylko wspomnieniami o Patrycji, ale przede wszystkim obietnicą życia wiecznego i przyszłego spotkania w Chrystusie. - Przyznaje, że wobec cierpienia i śmierci pojawiają się pytania, pretensje i żal; historia Łazarza przypomina, że Boży czas jest inny. - Podkreśla, że śmierć nie ma ostatniego słowa, a pogrzeb jest czymś więcej niż obrzędem: wyraża wiarę w zmartwychwstanie. - Przywołuje słowa Jezusa: „Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie”.

Kazanie o zmartwychwstaniu i nadziei: Jezus odpowiada wtedy apostołom, nie idziemy, co na pewno ich zbulwersowało. A teraz przychodzi spóźniony na pogrzeb, co jest totalnym nietaktem. Kobieta mówi: gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Potem podchodzi do pieczary, gdzie Łazarz leży, i obecni na pogrzebie zastanawiają się, czy ten, który uzdrowił niewidomego, nie mógł sprawić, żeby Łazarz, jego przyjaciel, nie umarł. Mamy też pretensje, pytania i żale, dlaczego Bóg, który jest miłością, pozwala na cierpienie i śmierć, czemu nie czuwa, czemu my nie ufamy. Ewangelia kończy się słowami Jezusa, że Łazarz ma wyjść na zewnątrz i Jezus go wskrzesza. Okazuje się proste, że czas Boga jest inny i On się nie spóźnia. Wszystkie pytania to bańka mydlana, która pęka, gdy poznajemy prawdę. Wierzymy, że spotkamy się z naszymi bliskimi zmarłymi w Chrystusie i to przynosi radość. Słowami wiary chcemy się pocieszyć, pamiętając modlitewnie o Patrycji, mimo że nie znamy wszystkich odpowiedzi teraz, to…