Kazanie

Msza poranna z intencją za zmarłych

2026-09-30 • Jasna Góra - Klasztor OO. Paulinów w Częstochowie

Wierzę, że Bóg wciąż jest obok mnie, choć czuję się mały wobec Jego potęgi. Niech nasza wiara będzie pokorą, która daje siłę, by wybrać Jego słowo ponad…

Treść publiczna

Kazanie: - Homilia zestawia Boga nieogarnionego i potężnego, ukazanego w Księdze Hioba, z Jezusem, który przychodzi blisko człowieka. - Wiara wymaga zaufania Bogu także wtedy, gdy nie rozumiemy Jego planu, oraz uznania własnej zależności od Niego. - Trzy spotkania z osobami chcącymi iść za Jezusem pokazują, że naśladowanie Go może oznaczać rezygnację z komfortu, odkładania decyzji i przywiązania do przeszłości. - Powracające ludzkie „najpierw” może spychać Boga na margines. Kaznodzieja zachęca do pytania, co powstrzymuje nas przed odpowiedzią na Boże wezwanie, i do proszenia o wolność serca. - W drugiej homilii przypomniano słowa św. Hieronima: „Nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa”. Czytanie Pisma przedstawiono jako słuchanie Boga, a modlitwę jako rozmowę z Nim.

Homilia o wierze i pierwszeństwie Boga: Panie, pozwól najpierw pójść pogrzebać mojego ojca. Odpraw mu zostaw umarłym grzebanie ich umarłych. A Ty idź i głoś Królestwo Boże. Jeszcze inny rzekł: Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól najpierw pożegnać się z moim w domu. Jezus mu powiedział: Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do Królestwa Bożego. Oto są Pańskie. Kochani bracia i siostry, słowo Boże, które dziś słyszymy, stawia nas w samym centrum ważnego pytania, jakie człowiek może zadać w swoim życiu: kim jest dla mnie Bóg i czego ode mnie oczekuje? Dzisiejsza liturgia słowa konfrontuje ze sobą dwa obrazy, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się sprzeczne. Z jednej strony w księdze Hioba widzimy Boga jako potężnego, nieogarnionego Stwórcę, wobec którego człowiek czuje się po prostu nieskończenie mały. Z drugiej strony w Ewangelii ten sam wielki Bóg staje przed nami w ludzkim ciele jako wędrowiec przemierzający drogi Galilei i Judei, który nie ma…

Homilia o św. Hieronimie: To jest jedno z najbardziej znanych zdań Hieronima, który mówi, że nieznajomość P. Ś. jest nieznajomością Chrystusa. Pokazuje to jego ogromną miłość do Słowa Bożego i fakt, że wiele lat mieszkał w Z. Ś., przetłumaczył Biblię na język łaciński i stworzył liczne komentarze do ksiąg Pisma Świętego. Jak powiedział o nim papież Benedykt XVI w jednej ze swoich katechez, był prawdziwie rozmiłowany w Słowie Bożym. Ta namiętna miłość do Pisma przenikała całe jego życie i chciał ją budzić także u wiernych. Hieronim wiedział, że nie jest to kontakt z czymś, ale z kimś – z osobą, z którą można dialogować. W swoich listach podkreślał, że modlitwa jest rozmową z Bogiem, a czytanie Słowa to Bóg przemawiający do nas.

Otwórz wpis w MszaAI

Ładuję aplikację...