Msza niedzielna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Homilia o powołaniu i życiu wiecznym: - Jezus uczy, że prawdziwe życie to naśladowanie Go poprzez krzyż i zaparcie się siebie. - Omówiono ludzkie wyobrażenia o Mesjaszu i sukcesie ziemskim versus perspektywę zbawienia duszy. - Podkreślono znaczenie sakramentów, szczególnie pokuty, w pielęgnowaniu relacji z Bogiem. - Refleksja nad trudnościami w przyjmowaniu powołania i potrzebą modlitwy za rodziców o wiarę i wsparcie dla dzieci. - Zachęta do przyjęcia drogi Chrystusa, która choć trudna, prowadzi do życia wiecznego.

Homilia o powołaniu i perspektywie życia wiecznego: Może to też Jezus chciał wykorzystać, że ma umiejętność zarządzania i teraz stawia się ponad Jezusa. Ja wiem lepiej. To On chce być wychowawcą i nauczycielem tego, który przyszedł na świat, by nas zbawić. Dlatego lubię powtarzać: wszystko, co służy zbawieniu duszy, jest dobre. Tego w życiu trzeba pilnować. Piotr patrzy jeszcze bardzo docześnie w kategoriach sukcesu ziemskiego. Ma wyobrażenie Mesjasza takie, jak jemu współcześni Żydzi. Pod jarzmem rzymskim nie da się już żyć. Musi przyjść jakiś zwycięski wódz, który porwie naród, pozbędziemy się najeźdźcy i sami będziemy decydować o sobie, a także marzymy o ściennych narodach. Jest to myślenie bardzo pogańskie, nie uwzględniające szerszej perspektywy. Dzisiaj słyszymy Jezusa, który mówi: "Cóź bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?" Mamy swoje marzenia, pragnienia, aspiracje i…