Msza powszednia z intencją zmarłych

Treść publiczna

Kazanie i refleksje duchowe: - Rozważania o przemijalności życia i sensie strat w perspektywie wiary. - Przykład św. Bartolo Longo jako wzór zawierzenia i oddania dzieł Kościołowi. - Maryja jako Matka, która doświadczała tracić, a mimo to zawierała się w wolę Bożą. - Zachęta do nauki zawierzenia Bogu poprzez doświadczenia osobiste i duchowe.

Wprowadzenie do homilii i słowa M. M.: Do każdego z nas nasza Matka Maryja mówi takie bardzo proste słowa. Dzisiaj do każdego z was pielgrzymów. Mówi takie proste słowa: Dziękuję wam, że tu jesteście, że przyszliście do mnie, że patrzycie na moje oblicze, że razem ze mną chcecie uwielbiać naszego Pana, Pana i Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ale mówi do nas jeszcze jedno: Słuchajcie tego, co wam mówi mój Syn. A zatem Syn przemówił w tych słowach Pisma Świętego, w tych trzech pięknych czytaniach, dwa ze Starego Testamentu, bo Księga Koheleta i Psalmy, i Ewangelia. I Duch Święty chce nam, każdemu z nas, wyjaśnić te słowa, bo to są słowa dla ciebie. To jest pokarm, który Bóg ma dla ciebie tutaj, w domu Matki. I chce, żebyś przyjął ten pokarm. I zobaczcie, co Duch Święty wyjaśnia nam w tym pierwszym tekście Pisma Świętego. Mówi nam o naszej przemijalności, że była młodość, była, była, ale minęła bezpowrotnie. Ale jak zaznacza autor tej natchnionej księgi, to dzisiaj Duch Święty mocno…

Refleksja o przemijalności i życiu duchowym: Dostrzegamy wprawdzie, że już coś minęło 19 lat od pierwszej pielgrzymki, 20 lat od pierwszej pielgrzymki Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wielu z nas było o wiele młodszych, działo się różne sprawy, one przeminęły, różne wydarzenia. Byli tacy ludzie, a dzisiaj są już inni ludzie, ale to wszystko nas prowadzi do nieprzemijalności. I to jest piękne, co dzisiaj nam Duch Święty mówi w domu naszej Matki, że On jest spośród tej przemijalności. Bóg nadaje temu wszystkiemu sens, temu naszemu pielgrzymowaniu również. I jeszcze Duch Święty drugą lekcję nam daje w dzisiejszej Ewangelii. Mianowicie zobaczcie, nasz Pan Jezus Chrystus, jako prawdziwy Bóg i człowiek, na ziemi się bardzo napracował i napracował się nad ludźmi i z ludźmi i lubił przebywać wśród ludzi, wśród grzeszników i jawnogrzesznic i tych, których wybrał. I ludzie byli pełni podziwu dla Jezusa z powodu Jego czynów, z powodu Jego słów. I w tym momencie można powiedzieć, że miał…

Homilia o traceniu i zawierzeniu: Moi drodzy, warto się nad tym zastanowić, bo to jest też droga naszego Pana Jezusa Chrystusa. To ma być też droga nasza, prawda? Bo my często chcielibyśmy w życiu coś zyskiwać, być ciągle na topie, na wysokich falach, ciągle zauważeni. Ale Bóg nas tak wychowuje i to pokazuje w osobie Jezusa, że w życiu mamy też tracić, aby uczyć się zawierzenia i tego, że tym traceniem możemy oddać jeszcze większą chwałę Bogu, możemy się przysłużyć większemu dobru i duchowo wzrosnąć. To są trudne słowa, ale jakże ich nie wypowiedzieć właśnie w domu Matki? Bo Maryja też traciła. Ktoś by powiedział, że jako matka Boga powinna mieć wielkie przywileje, a ona zamieszkała w Nazarecie i traciła swoją największą miłość na ziemi - osobę, którą wykarmiła swoją piersią, swojego Syna Jezusa Chrystusa. Traciła Go pod krzyżem, widząc Jego śmierć, stojąc bolejąca. Niech więc te dwie lekcje od Ducha Świętego będą pożyteczne w naszym życiu duchowym: po pierwsze, żebyśmy się nie…

Refleksja nad Psalmiem o przemijaniu i ufności w Bogu: Obracasz w proch człowieka i mówisz, wracajcie, synowie ludzcy. Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął albo straszno od sna. Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką. Porywasz ich, stają się niby sen poranny, jak trawa, która rośnie. Rankiem zielona i kwitnąca, wieczorem więdnie i usycha. Panie, Ty zawsze byłeś naszą ucieczką. Ucz nas liczyć dni nasze, abyśmy zdobyli mądrość serca. Wróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał, bądź litościwy dla sług Twoich. Nasyć nas oświcie swą łaską, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć. Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad…

Homi…