Msza wieczorna z dziękczynną intencją

Treść publiczna

Ewangelia i rozważanie: - Ewangelia według świętego Łukasza o Jezusie jako Mesjaszu, który musi wiele wycierpieć i zmartwychwstać - Refleksja nad wykorzystaniem czasu życia, przygotowaniem duchowym oraz wartościami duchowymi ponad materialnymi

Ewangelia według świętego Łukasza i wprowadzenie do kazania: Pan przyszedł, żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu. Są z wami słowa Ewangelii według świętego Łukasza: Jezus modlił się na osobności. Byli z nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: Za kogo uważają mnie tłumy? Oni odpowiedzieli: za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał. Zapytał ich: A wy za kogo mnie uważacie? Piotr odpowiedział: za Mesjasza Bożego. Jezus surowo im przekazał, żeby nikomu o tym nie mówili i dodał: Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć. Będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w piśmie. Zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Oto słowo Pańskie. Księga Koheleta to lektura ważna dla każdego współczesnego człowieka. Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem. Pytanie tylko, czy człowiek układa sobie pewne sprawy we właściwej kolejności. Niektórzy, którzy cierpią na…

Refleksja o wykorzystaniu czasu: Powiem, że często nie znajdujemy czasu dla Pana Boga, wszystko wydaje się ważniejsze niż tylko Bóg. Albo tu zrobimy, albo tam, ciągle zajęci, zapominamy o naszym życiu wewnętrznym i duchowym. Jedni odchodzą, bo wiedzą, że umierają, drudzy tak nagle, niespodziewanie. Warto, czytając księgę Koheleta, zastanowić się, na co przeznaczamy czas? Czy na niepotrzebne spory, rzucanie kamieniami, plotki, obarczanie się nawzajem czy może na zbieranie dobrych albo złych uczynków? Mamy okazję do refleksji, bo to ostatni piątek miesiąca, a także adoracja. Kończąc zajęcia, myślałem, jak szybko minął tydzień, jak z poniedziałku zrobił się piątek. Podobnie całe życie. Trzeba znaleźć czas przede wszystkim dla siebie, nie na upiększanie się przy lustrze, ale na uświęcanie się. Jedno z barokowych kazań mówi, że każda dusza nosi w ręku czaszkę i pyta: gdzie są włosy, brywi, usta, które tak pięknie malowaliśmy? One zniknęły, nie ma ich. Dbajmy, aby grzechy nie zażarły…