Msza święta w intencji dziękczynnej

Treść publiczna

Rozważanie o świątyni i fundamentach życia: - Życie jako woda płynąca ze świątyni, dająca wzrost roślinom i rybom. - Jezus powołuje Piotra jako opokę Kościoła. - Ciało człowieka jako świątynia Ducha Świętego. - Fundamentem świątyni jest Chrystus. - Zachęta do budowania życia na Bogu i bycia świadkami przez chrzest. - Celebracja świątyni jako znaku życia i drogi do Boga.

Rozważanie o świątyni i fundamentach życia: Wypływa woda o świątyni, z której płynie życie. Życie, które daje wzrost wszelkim roślinom, wszelkim rybom, które w niej pływają. Prowadzi do życia. I jak słyszymy w Ewangelii, Jezus powołuje Piotra i mówi, że będzie on opoką, na której zbuduje Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. Nasze ciało również jest świątynią. Jak mówi Jezus, jest świątynią Ducha Świętego, ale fundamentem tej świątyni jest właśnie Chrystus. Należy budować nasze życie, bo po to Bóg nas obdarzył tym życiem, abyśmy poprzez wody chrztu byli Jego świadkami. Abyśmy jako ci, z których płynie ta ożywcza woda, również dawali życie Kościołowi. I to dzisiaj świętujemy. Świętujemy świątynię, która daje życie, która prowadzi do Boga, która pokazuje kierunek naszego życia. I abyśmy zawsze pamiętali o tym, że fundamentem naszej świątyni, którą jest nasze ciało, jest Jezus Chrystus. Amen.