Msza poranna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Homilia o uczcie weselnej: - Przypowieść ukazuje różne postawy wobec Bożego zaproszenia: obojętność, wrogość i przyjęcie. - Szata weselna symbolizuje miłość i prawdziwe duchowe zaangażowanie. - Zachęta do nie bycia tylko widzami, lecz aktywnymi uczestnikami wiary. - Przywołanie św. Bernarda jako przykładu gorliwości i zaangażowania w życie Kościoła.

Homilia o przypowieści o uczcie weselnej: Kochani, przypowieści mają tę właściwość, że rozszerzają rzeczywistość bez użycia jakichś specjalnych przyrządów nowoczesnych, jakimi się dzisiaj posługujemy, żeby widzieć to, czego normalnie nie widać. Tak zakładają teraz zwłaszcza młodzi, i znajdują się nagle w innym świecie. Słuchamy przypowieści i znajdujemy się w nowej rzeczywistości. Słyszymy króla, który wyprawia ucztę weselną i widzimy Boga, który zaprasza nas do wspólnoty ze sobą. Słyszymy Syna Królewskiego, widzimy Jezusa Chrystusa jako oblubieńca na tej weselnej uczcie. Słyszymy o ludziach, którzy są zaproszeni. Widzimy te różne grupy. Są ci, którzy lekceważą zaproszenie i idą zajmować się swoimi sprawami. Są ci, którzy nie tylko lekceważą, ale z wrogością odrzucają słowo, które przyszło od króla. Wreszcie są ci, którzy wchodzą, a i wśród tych, którzy wchodzą, zdarzy się ktoś bez szaty weselnej. Kogo widzimy w tych grupach ludzi? Ojcowie Kościoła znów widzieli w tej przypowieści…