Msza poranna z kazaniem o Marii Magdalenę

Treść publiczna

Homilia o goryczy i słodyczy życia: - Testament świętego Franciszka i przemiana goryczy w słodycz. - H. M. M. – płacząca przy grobie, spotkanie ze Zmartwychwstałym. - Odwaga do stawiania czoła trudnościom, chorobom, samotności jako „trędowatym miejscom”. - Znaczenie osobistego powołania, usłyszenia imienia przez Boga. - Cierpienie w relacji z Jezusem jako droga do świętości.

Homilia o goryczy i słodyczy życia na przykładzie świętego Franciszka i Marii Magdaleny: Napotkaliśmy testament świętego Franciszka, który podyktował w trudnym momencie życia, gdzie to, co gorzkie, zmieniło się w słodycz duszy i ciała. Czytając dzisiejszą Ewangelię, łatwo skupić się na finale – Maria Magdalena spotyka Zmartwychwstałego, ale zanim usłyszała swoje imię od Jezusa, wydarzyło się coś bardzo ludzkiego – Maria płakała. Ewangelista podkreśla dwukrotnie, że stała przed grobem i płakała, nie modląc się pięknymi słowami, nie rozumiejąc sytuacji, po prostu płakała. Jezus przychodzi do niej, nie do Piotra ani Jana, najpierw do kobiety, która zdawała się przegraną. Bóg zaczyna swoje cuda tam, gdzie człowiek myśli, że już nic nie będzie. Tak było również w życiu świętego Franciszka, który wbrew lękom i odpychającym trędowatym podszedł, objął i pocałował trędowatego, odkrywając w nim Chrystusa. Coś, co było wcześniej gorzkie, stało się słodyczą. Dziś nie spotykamy trędowatych, ale…