Msza wieczorna z dziękczynieniem

Treść publiczna

Kazanie: - Przypowieść o uczcie weselnej skierowana do arcykapłanów i starszych ludu. - Pan Bóg jako król zapraszający na ucztę. - Zaproszenie wszystkich, zarówno dobrych jak i złych, bez oceniania. - Wezwanie do uczestnictwa w Eucharystii i modlitwie z potrzeby serca i radości. - Podkreślenie znaczenia modlitwy jako spotkania z Bogiem i drogi do życia wiecznego.

Kazanie o przypowieści o uczcie weselnej: Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych. Oto słowo Pańskie. Dzisiejsza Ewangelia jest pięknym słowem skierowanym przez Jezusa, przede wszystkim do arcykapłanów i starszych ludu. Jezus mówi o czasach ostatecznych, o tym, co ma nastąpić. Arcykapłani i starsi ludu dobrze wiedzieli, co zamierzają zrobić z Jezusem, ale nie przyjmowali Jego słowa. Powiedział im dłuższą przypowieść o królu, który wyprawia ucztę weselną dla swojego syna. Tym królem jest Pan Bóg, a uczta, którą wyprawia, to jest właśnie ta uczta, w której bierzemy dzisiaj udział. To uczta, na którą zaprasza nas Pan Jezus. Zaprasza nas jeszcze do czegoś, bo jest dużo tych, którzy jeszcze nie wiedzą, że Bóg zaprasza nas na tę ucztę. W związku z tym, że ci, którzy byli wybrani, naród wybrany, nie byli godni, król poleca swoim sługom, aby wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkają. To jest dla nas wyzwanie, abyśmy zapraszali wszystkich. Jak jest napisane, zaproszeni…