Msza powszednia z intencjami dziękczynnymi

Treść publiczna

Homilia o wierze i zaufaniu Bogu: - Piotr chodzi po wzburzonym morzu, pokazując moc wiary i skupienia na Jezusie. - Zwrócenie uwagi, że lęk prowadzi do upadku, a Jezus ratuje z opresji. - Zachęta do zaufania Bożej opatrzności i pokładania trosk w Bogu. - Przypomnienie, że Boże prowadzenie nie oznacza braku trudności. - Apel, aby nie uciekać od problemów, lecz powierzać je Bogu i Maryi. - Maryja jako źródło wiary, uzdrowienia i mocy w trudach życia.

Homilia o wierze i zaufaniu Bogu na wzór Piotra chodzącego po wodzie: Zobaczmy, że Piotr naprawdę chodzi po wodzie. I nie jest to sytuacja, gdy jest spokojna woda, bezwietrzny dzień, ale wzburzone morze z ogromnymi falami. Ten, kto był nad morzem podczas sztormu, wie, że to niebezpieczne miejsce do wejścia do wody. Mimo tego Piotr potrafi chodzić po wodzie i rzeczywiście doszedł do samego Jezusa. Piękne jest to, że dopóki patrzył i był skupiony na Chrystusie, robił rzeczy niemożliwe. Jednak gdy zobaczył silny wiatr i falę, przestał patrzeć na Jezusa, ogarnął go lęk, przez co zaczął tonąć. Jezus natychmiast wyciągnął rękę i go ratował, pomagając mu wrócić do łodzi, gdzie wiatr ucichł. To pokazuje, że Jezus ma moc panować nad morzem, wiatrem i burzą, czyli nad tym, na czym człowiek nie panuje. To powinno nam dawać pokój i radość. Ewangelia niesie dobrą nowinę – nie musimy nad wszystkim panować, możemy zawierzyć Bogu nasze troski, a to uwolni nasze serca od lęku i negatywnego patrzenia…