Msza Święta w intencji zmarłych z chrztem

Treść publiczna

Kazanie: - Kapłan zachęca, by nie rezygnować z Eucharystii mimo własnych słabości i doceniać możliwość uczestnictwa w ofierze Chrystusa oraz przyjmowania Jego Ciała i Krwi. - Rodziców i dziadków wezwano do rachunku sumienia dotyczącego troski o niedzielny udział dzieci we Mszy Świętej. - Podkreślono, że ministranci, lektorzy i ceremoniarze są częścią wspólnoty liturgicznej, a ich służba ma prowadzić do służenia innym także poza kościołem. - Wspomniano 100. rocznicę osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. - Przytoczono opowieść o marszałku Fochu: miał obawiać się bardziej o żołnierzy, gdyby nie uczestniczyli we Mszy, niż gdy uczestniczyli mimo swoich przewinień.

Refleksja o obecności dzieci na Mszy: Przychodzą do naszej wspólnoty parafialnej wszystkie dzieci. I wtedy do naszego kościoła przychodzą też rodzice. Nieraz sobie zadajemy pytanie po takiej Mszy: gdzie? Być może jakąś odpowiedzią jest też to, że te dzieci są w niedzielę. Dzieci się wtedy trochę rozkładają, bo tych Mszy Świętych nie mamy wcale tak mało, aż cztery. Więc pewnie i tak jest, że te dzieci się trochę rozkładają w niedzielę. Warto by sobie zadać pytanie, czy jeżeli podczas takiej jednej Mszy Świętej szkolnej ten kościół jest wypełniony po brzegi dziećmi, to czy na pewno te wszystkie dzieci praktykują w niedzielę obecność na Mszy Świętej. Czy rzeczywiście troszczę się o to jako dziadek, babcia jako na Mszy Świętej? Proszę w rachunku sumienia jako tata, mama: czy jestem tutaj zawsze w niedzielę? Czy jestem na dziękczynieniu? Czy cieszę się z tego faktu, że niedziela jest dniem zmartwychwstania? Czy jestem przygotowany, jednak prywatnie sobie zrobić rachunek sumienia?

Refleksje o służbie liturgicznej: Wczoraj w kościele św. Jana Ewangelisty w Zalasowej pomogli siostrze w pomocy. Najjaśniejszy Panie, dzielę się z Tobą tą radością, że niech pod Twoją obronę. Wszyscy, którzy obcy ministranci, lektorzy, ceremoniarze i wszyscy należą do naszej liturgicznej wspólnoty. Chłopcy, trzeba to docenić. Jezu, ufam Tobie. Czy Ty możesz postarać się zwrócić uwagę na ortografię? Potrafisz do swoich kolegów, których masz na co dzień, powiedzieć w takich żołnierskich słowach, których masz na co dzień, powiedzieć: jesteśmy z tobą, jesteśmy z tobą, ucieszyć się. Czy to w ogóle jest potrawa? Tu jakaś warto mieć, czy to w ogóle jest w twoją, a może to już w życiu jaką tylko warto mocność, a może to już jest. Jako wspólnota liturgiczna, my tu właściwie jesteśmy tylko i my nie jesteśmy tylko jakimiś tam gośćmi, tylko rajem do całością. Nie zmieniamy tego, co mamy, pokazem do całości. Że tu w prezbiterium jest coś świętego. Nasze życie jest mszą. O czym żyć w życiu. Zanim…

Refleksja o znaczeniu wiary w życiu: Zawsze na tego, na którego zbawić jest sens świata, wskazaniem ludzkiego życia. Wskazują na tego, dla którego warto oddać swoje życie, warto zaryzykować. Przy ołtarzu wiemy, jak traktujemy Bóg ma miejsce w naszym życiu. Cieszę się, że staramy się z Bogiem w naszym życiu. Stanu Bogu czy na ogół powinnam na tyle odwagi, żeby wiedzieć o tym, gdzie on jest w moim życiu. W ogóle nie szukam o to, żeby prosić go o to, żeby przymnożył nam wiary. Obudził w nas miłość, która zrodziła w nas życie. Który jest znakiem pojednania, który jest znakiem człowieka. Pod tym znakiem Bóg nas ministranci, lektorzy, ceremoniarze jesteśmy. Po to już wychodzę z ceremonii, żeby wyjść, ale też po to, aby wychodząc z mszy w tym tygodniu, śpiewać nie tylko wspólnotą, ale z wyższej, jest zorganizowana wspólnotą, która wskazuje. Niech będzie sługą waszym, bo służyć, jak mówi piękna modlitwa, która wskazuje i pozostałym zawsze wspólnotę, która pomaga modlić się i pomaga modlić…