Msza niedzielna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Rozważanie o codziennym krzyżu i wyrzeczeniach: - Refleksja o konieczności podejmowania codziennych wyrzeczeń i zmagania się z lenistwem. - Zachęta do współpracy, kompromisu i wzajemnego słuchania dla dobra wspólnoty. - Podkreślenie, że chrześcijaństwo to droga do świętości z udziałem krzyża, a nie tylko osobistego komfortu.

Rozważanie o codziennym krzyżu i wyrzeczeniach: Nie każe nam Pan Bóg brać krzyża i katować się, ale dzisiaj zastanówmy się, w jaki sposób mamy wypełniać swoje powołanie. Jakie mamy podejmować wyrzeczenia? Jak mamy zapierać się sami w sobie? Wszyscy często robimy wszystko, aby nam było dobrze, bo nam tak pasuje, że dni nas potrzebują, ale mnie to nie odpowiada. Mówiąc szczerze, było mi dobrze i to jest dla mnie najważniejsze. Musimy jednak zdać sobie sprawę, że nasz codzienny krzyż to jest zmaganie się ze swoim lenistwem, bo człowiekowi się nie chce, pragnie tylko tego, co jemu pasuje i uważa, że wie wszystko najlepiej, a inni mają go słuchać. Tak nie jest. Czasem trzeba się wyciszyć i posłuchać, co inni mówią. To jest to, co buduje. Trzeba pójść na kompromis, bo nie chodzi o to, żeby mi było dobrze, ale żeby było nam w miarę dobrze, żeby jemu było dobrze, żeby poczuł się kochany i żeby Bóg kochał go przeze mnie.