Msza z intencją zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: - Homilia o niebie, przemijaniu i wartości życia codziennego. - Porównanie dwóch dróg życia: żebraka gromadzącego majątek na własny użytek i siewcy, który zasiewa ziarno dobra i talentów. - Refleksje nad życiem i znaczeniem zamkniętych etapów oraz nad wdzięcznością i wartościami duchowymi. - Wspomnienie ojca kaznodziei, jego przemiany i wytrwałości w wierze pomimo problemów rodzinnych.

Homilia o niebie, przemijaniu i wartościach życia: Słowa Ewangelii, niech zgładzą moje grzechy. Choć rzadko spoglądamy w niebo, no chyba, że jak w tym tygodniu pojawiło się zaćmienie słońca, to i wtedy ksiądz proboszcz razem z księdzem Kamilem potrafią wyjść na wieżę kościelną i patrzeć na to zjawisko. Choć tak bardzo rzadko spoglądamy w to niebo, to jednak to niebo bardzo często patrzy na ten świat, a w nim na ciebie i na mnie. Patrzy ta Matka Najświętsza w niebo wzięta. Patrzy może Twoja nieżyjąca mama, babcia, a może brat, przyjaciółka, czy mąż lub żona. Patrzą na Ciebie nawet. I co widzą? Gdyby ktoś umiał spojrzeć na nas z góry, zobaczyłby, że świat jest pełen ludzi biegających w pośpiechu, spoconych i bardzo zmęczonych oraz ich spóźnionych, pogubionych dusz, które nie mogą nadążać za swoimi właścicielami. I robi się z tego straszne zamieszanie, bo dusze tracą głowę, a ludzie przestają mieć serce Twojego właściciela. Lecz ludzie często nie zdają sobie sprawy, że zgubili własną…

Homilia o Maryi i dwóch drogach życia: żebrak i siewca: Czy rzeczywiście zabrane? Maryja, choć jej też po ludzku zostało zabrane. To jej beztroskie lata młodej dziewczyny, a potem droga z tyloma wyzwaniami od tej stajni betlejemskiej, przez ucieczkę od złego Heroda, po troskę o syna, aż gdy musiała patrzeć, jak cierpi i umiera na krzyżu, ile jej zostało zabrane. Ale Matka Najświętsza wiedziała dobrze, że każdy człowiek ma przed sobą dwie drogi do wyboru: drogę żebraka albo drogę siewcy. Ten pierwszy, żebrak, gromadzi w swoich żebraczych torbach ten swój nędzny majątek. Torby są wielkie, ciążą bardzo, a on, żebrak, nie rozstaje się z nimi nawet na chwilę, choć tak naprawdę to nic nie jest wiele warte. Ale człowiek może być jak siewca, który idzie przez życie i mądrze rzuca na pole Królestwa Bożego ziarna swoich talentów, miłości, pracy, wiary. I pod koniec życia torba siewcy jest pusta, ale pole zostało obficie zasiane i coś dobrego, pięknego po tym siedziało. Siewcy pozostanie. Gdy…

Rozważanie o życiu i wiary: W dzisiejszą uroczystość, kiedy patrzymy w Maryję w Niebowziętą, zauważamy, że oto ta kobieta przez całe życie nie pytała ludzi, ale Boga, jak żyć, jak kochać, jak swoje pole życia zasiać, aby wydało plą stokrotny. My tak często, kochani, polegamy na ludzkich poradach i radach, tak często szukamy odpowiedzi w świecie wirtualnym, a młodzi coraz częściej po nocach rozmawiają z AI, zadając pytania o sens życia, miłości. A czemu w moim życiu nie ma tej przedostatniej ławki, kiedy jak ten ojciec uklęknę, aby zapytać, Panie Boże, a Ty co na to? Czy moje życie Tobie się podoba? Jak mam kochać, jak mam dalej ratować swoje dzieci, wnuki? Maryja dla nas jest w tej kwestii wzorem, by przede wszystkim pytać Boga i Jego Słowo rozważać. Bo człowiek może zawieść, może w błąd prowadzić. Pan Bóg nigdy. Dzisiejsza uroczystość spina się, kochani, w takie jedno zdanie, które mi zostało po babci utkane przez naszych przodków: Jakie życie, taka śmierć. Kiedy nieraz człowiek…