Msza poranna z chrztem

Treść publiczna

Kazanie: - Podkreślenie postawy króla Ezechiasza wobec trudnej sytuacji jako wzoru zaufania Bogu. - Ostrzeżenie przed szeroką drogą ulegania własnym siłom i strachowi. - Zachęta do wyboru trudniejszej, wąskiej drogi modlitwy i zawierzenia Bogu.

Wstęp i refleksja o Ewangelii: W ofierze eucharystycznej pozwalamy się kształtować Bogu i Jego miłości. Otrzymujemy potrzebne łaski, aby dzielić się miłością z innymi. Przywołana w czytanym dzisiaj fragmencie Ewangelii złota zasada postępowania powinna stać się regułą życia każdego chrześcijanina. To jest ta ciasna brama i wąska droga, które prowadzą do życia, o których mówi Pan Jezus. Obyśmy tę ciasną bramę i wąską drogę zawsze znajdowali. Pamiętajmy dziś w naszej osobistej modlitwie o naszych ojcach. Dziękujmy za dar ich życia oraz trudu i prośmy, aby zawsze wskazywali na te wartości, które służą wszechstronnemu rozwojowi młodemu pokolenia. A tym, którzy już odeszli tego świata, prośmy dla nich o życie wieczne z Panem Bogiem. A owoce tej Najświętszej Ofiary składamy w następujących intencjach: w pierwszej za zmarłą W. S. z okazji imienin, w drugiej za zmarłą Marię i w trzeciej za zmarłych Kazimierza, Jadwigę i Mariana.

Kazanie o zaufaniu Bogu na wzór Ezechiasza: W pierwszym czytaniu słyszeliśmy, jak król asyryjski Sennacheryb, król o wielkiej potędze wojskowej, pokonywał wszystkich swoich wrogów i wysyłał list do Ezechiasza, króla Judy. Królestwo Judy było znacznie mniejsze i słabsze od Asyrii, a Sennacheryb chciał przestraszyć Ezechiasza, podważyć jego ufność do Pana Boga i zmusić do poddania się bez walki. Taka trudna sytuacja może nam przypominać momenty w życiu beznadziei, np. diagnozę lekarską, kryzys, czy stratę bliskich. Postawa Ezechiasza jest dla nas wzorem: nie ucieka od problemu, przyjmuje rzeczywistość, idzie ze swoimi problemami do świątyni i przedstawia je Bogu, rozwija list przed Panem i zawierza Mu wszystko, modląc się o ratunek. Bóg odpowiada na tę modlitwę i ratuje królestwo Judy. To jest przykład wyboru między szeroką drogą polegającą na własnych siłach i rezygnacji, a wąską drogą modlitwy i zaufania Bogu, która prowadzi do życia. Wybór należy do nas.