Msza niedzielna z kazaniem o opamiętaniu

Treść publiczna

Kazanie: - Przypowieść o dwóch synach pokazuje, że deklaracje wiary nie wystarczą — trzeba potwierdzać je czynami i żyć Ewangelią. - Opamiętanie oznacza refleksję nad swoim życiem, wyciąganie wniosków z błędów i zaufanie Chrystusowi, który prowadzi właściwą drogą. - Homilia przywołuje objawienia Matki Bożej w Gietrzwałdzie z 1877 roku. Maryja wzywała do modlitwy różańcowej, pokuty i walki z nałogami. - Przytoczone słowa Maryi: „Nie bójcie się, ja zawsze będę z wami. Ja nigdy was nie zostawię”. - Wezwanie, by wybierać Chrystusa, dostosowywać życie do Ewangelii oraz „zrzucać starego człowieka i przyodziewać się w nowego”.

Refleksja o przypowieści o ojcu i synach: Przecież nie chcę pracować w winnicy. Daj spokój, masz od tego sługi, niech oni się tym zajmują. I ojciec wychodzi zasmucony, jednak pewna refleksja po czasie przychodzi do tego drugiego syna, może mu się żal ojca zrobiło i postanawia jednak iść do tej winnicy. I zobaczmy, wcale nie biegnie do ojca, nie usprawiedliwia się, tylko po prostu idzie i bierze się za robotę. To jest parafraza tego, o czym powiedział nam Ezechiel w pierwszym czytaniu, o tym, jak przewrotne potrafi być serce człowieka. Zobaczmy, Pan Jezus poprzez tę swoją przypowieść chce nam dać dzisiaj do zrozumienia, że nie wystarczy tylko pięknie opowiadać o tym, jak ktoś kocha Pana Jezusa, jak się bardzo wierzy, jakim to praktykującym się nie jest, bo to jest pustosłowie, jeżeli to nie jest poparte konkretnymi czynami. Chce nam dzisiaj Pan Jezus pokazać, że nie wystarczy sobie na ścianie w domu powiesić święte obrazy, na szyi medalik i chodzić z różańcem w ręku, żeby być osobą…

Homilia o Matce Bożej i wezwaniu do życia ewangelicznego: Zawsze kiedy dziecko ma tę pewność, że obok jest mama, że mama widzi, w jaki sposób to dziecko się zachowuje, to dziecko stara się: po pierwsze być grzeczne, po drugie nie sprawiać swojej mamie przykrości, po trzecie chce, żeby mama była z niego dumna. Wszyscy byliśmy dziećmi i byliśmy szczęśliwi, gdy mama była dumna z naszych wyborów, z naszego postępowania, kiedy nauczyciele nas w szkole chwalili. Popatrzmy, Matka Boża w czasie ostatniego swojego ziemskiego objawienia we wrześniu 1877 roku powiedziała do widzących dziewczynek, a myślę także do nas wszystkich Polaków bardzo poruszające słowa: "Nie bójcie się, ja zawsze będę z wami. Ja nigdy was nie zostawię". Skoro mamy świadomość, że Matka jest obok nas i widzi nasze wybory, to powinno nas mobilizować do tego, byśmy wybierali Chrystusa i chcieli dostosowywać nasze życie do Ewangelii, a nie Ewangelię do naszego życia. Nie oszukujmy siebie tak, jak powiedział nam dzisiaj…